ماده ۳۶ - موارد عدم شناسایی یا عدم اجرا قانون داوری نمونه آنسیترال 1985
1- (تقاضای) شناسایی یا اجرای رأی داوری را، صرفنظر از کشوری که در آنجا صادر شده، صرفاً در موارد زیر میتوان رد کرد:
الف) به درخواست طرفی که علیه او (به رأی) استناد شده، مشروط بر اینکه طرف مذکور به دادگاه صلاحیتداری که درخواست شناسایی یا اجرا از او به عمل آمده، ادلهای ارائه کند که:
یک: طرف (او در) موافقتنامه داوری مندرج در ماده ۷، از بعضی جهات فاقد اهلیت (لازم) بوده است، یا موافقتنامه مذکور، به موجب قوانینی که حسب توافق ایشان، موافقتنامه مشمول آن بوده یا در صورت عدم تعیین قانون حاکم به موجب قانون کشوری که رأی در قلمرو آن صادر شده، معتبر نباشد، یا
دو: طرفی که علیه او به رأی استناد شده، به طور صحیح از تعیین داور(ها) یا جریان رسیدگی داوری مطلع نشده و یا به هر علت دیگری قادر به ارائه ادعاهای خود نشده باشد.
سه: رأی نسبت به اختلافی که به موجب شرایط رجوع به داوری مورد نظر بوده یا در چارچوب شرایط مذکور نمیگنجد، وارد رسیدگی شده یا حاوی تصمیم درباره موضوعی باشد که خارج از قلمرو (شرط) رجوع به داوری است، مشروط بر اینکه، اگر تصمیم متخذه نسبت به موضوعات ارجاع شده به داوری از موضوعات ارجاع نشده، قابل تفکیک باشد، بتوان آن قسمت رأی را که حاوی تصمیماتی در مورد موضوعات ارجاع شده به داوری است، شناسایی و اجرا نمود، یا
چهار: ترکیب دیوان داوری یا آیین (دادرسی) داوری مطابق موافقتنامه فیمابین طرفین نبوده باشد، یا در صورت نبود چنین قانونی، مطابق قانون کشور محل انجام داوری نباشد، یا
پنج: رأی داوری هنوز نسبت به طرفین الزامآور نشده باشد، یا توسط دادگاه کشوری که در آن صادر شده یا طبق قانونی که به موجب آن صادر گردیده، ابطال یا معلق شده باشد، یا
ب) در صورتی که دادگاه احراز کند که:
یک: موضوع اصلی اختلاف به موجب قوانین این کشور از طریق داوری قابل حل و فصل نیست، یا
دو: شناسایی یا اجرای رأی، برخلاف نظم عمومی این کشور خواهد بود.
2- اگر از دادگاه مذکور در بند یک - «الف» - پنج، این ماده درخواست موقوفالاجرا شدن یا تعلیق رأی داوری شده باشد، دادگاهی که از او تقاضای شناسایی یا اجرای رأی به عمل آمده، در صورتی که مصلحت تشخیص دهد میتواند تصمیم خود را به تأخیر اندازد و همچنین میتواند در صورت درخواست متقاضی شناسایی یا اجرای رأی، مقرر نماید که طرف مقابل تأمین مناسب بسپرد.