در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح بهکار میروند:
الف- قانون: قانون پیشفروش ساختمان - مصوب 1389 -.
ب- پیشفروشنده: مالک رسمی زمین یا سرمایهگذار یا مستاجر.
پ- مالک رسمی زمین: شخصی که مطابق ماده (22) قانون ثبت اسناد و املاک - مصوب 1310 - دارای سند رسمی مالکیت میباشد.
ت- مستاجر: شخصی که به موجب سند رسمی دارای حق احداث بنا بر روی عین مستاجره میباشد.
ث- سرمایهگذار: شخصی که به موجب سند رسمی با مالک یا مستاجر برای احداث بنا سرمایهگذاری مینماید و واحد یا واحدهای ساختمانی مشخص از بنای احداثی با حق فروش به وی اختصاص مییابد.
ج- سند رسمی: سندی که بین پیشفروشنده و پیشخریدار یا واگذارنده و منتقلالیه حقوق و تعهدات ناشی از آن، در دفاتر اسناد رسمی تنظیم میگردد.
چ- عملیات پی ساختمان: عملیاتی که پس از خاکبرداری و در اجرای پیریزی (فونداسیون) جهت استقرار ستونهای ساختمان یا دیوارهای باربر بر روی پی انجام میگیرد و با پایان آن، اجرای اسکلت ساختمان شروع میشود.
ح- مهندس ناظر: شخصی که دارای پروانه اشتغال به کار مهندسی از وزارت راه و شهرسازی بوده و از طرف مالک یا پیشفروشنده به مرجع صدور پروانه ساختمان معرفی و پس از موافقت مرجع مربوط، مسئولیت نظارت بر اجرای ساخت و ساز ساختمان را بر اساس پروانه ساختمان و شناسنامه فنی و ملکی ساختمان و سایر تکالیف مقرر بر عهده دارد.
خ- گواهی اتمام ساختمان: برگهای با امضای مهندس ناظر که به موجب آن پایان عملیات ساختمانی بر اساس مقررات ملی ساختمان به مرجع صدور پروانه ساختمان اعلام میگردد.
د- شناسنامه فنی و ملکی ساختمان: سندی که براساس بند (ز) ماده (21) قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان - مصوب 1374 - و مطابق دستورالعمل وزارت راه و شهرسازی مشتمل بر سیستم و پایداری سازه، تاسیسات برقی و مکانیکی و مشخصات معماری ساختمان صادر میشود.
ذ- هیات داوری: هیات موضوع ماده (20) قانون.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران