نظریه مشورتی شماره 7/1401/1088 مورخ 1401/12/20
7/1401/1088
1401-115-1088 ح
1401/12/20
استعلام:
با عنایت به مفاد رای وحدت رویه شماره 805 مورخ 1399/10/16 هیأت عمومی دیوان عالی کشور و فحوای رای مذکور مبنی بر اینکه طرفین در قراردادهای پولی حق تعیین خسارت و وجه التزام به میزان توافق فیمابین را دارا میباشند، آیا مفاد رای وحدت رویه یادشده ناظر بر توافق طرفین در چکهایی که طرفین عقد رد و بدل میکنند نیز میشود یا صرفاً در مورد غیر از چک است؟ برای مثال، آیا طرفین میتوانند شرط کنند که چنانچه چک صادره به مبلغ یکصد میلیون تومان بابت ثمن معامله پرداخت نشود و منجر به صدور گواهی عدم پرداخت شود، مبلغ یکصد میلیون تومان دیگر نیز به عنوان وجه التزام قابل وصول باشد و در مجموع مبلغ دویست میلیون به بایع تعلق گیرد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به رای وحدت رویه شماره 805 مورخ 16/10/1399 هیأت عمومی دیوان عالی کشور، تعیین وجه التزام قراردادی به منظور جبران خسارت تأخیر در ایفای تعهدات پولی (از جمله در فرض سؤال بابت پرداخت وجه چک) مشمول اطلاق ماده 230 قانون مدنی و عبارت قسمت اخیر ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 است و با عنایت به ماده 6 قانون اخیرالذکر، تعیین خسارت مازاد بر شاخص قیمتهای اعلامی رسمی (نرخ تورم) در صورتی که مغایرتی با مقررات امری از جمله مقررات پولی نداشته باشد، معتبر و فاقد اشکال قانونی است.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران