نظریه مشورتی شماره 7/1401/991 مورخ 1401/12/22

شماره نظریه
7/1401/991
شماره پرونده
1401-25-991 ک
تاریخ نظریه
1401/12/22

استعلام:

آیا حکم مقرر در ماده 85 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 مبنی بر ارسال پرونده از دادسرا به دادگاه جهت صدور رای محکومیت بیت‌المال به پرداخت دیه، قابل تسری به اجرای احکام کیفری نیز می‌باشد؟ با توضیح آن‌که، چنانچه در جنایات عمدی محکوم‌علیه شناسایی شود؛ اما متواری باشد و به‌رغم اقدامات اجرایی، به وی دسترسی نباشد، آیا اجرای احکام کیفری مکلف است با درخواست محکوم‌له پرونده را در راستای ماده فوق و ماده 435 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و نیز در جرائم شبه‌عمد و خطای محض در اجرای مواد 474 و 475 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، جهت پرداخت دیه از بیت‌المال به دادگاه ارسال کند؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

در جنایت عمدی، شبه عمدی و خطای محض موضوع مواد 435، 474 و 475 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 چنانچه در مرحله اجرای حکم به لحاظ فرار یا مرگ محکوم، دسترسی به وی ممکن نباشد، با لحاظ ملاک ماده 85 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 پرونده به دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارسال می‌شود تا این دادگاه با لحاظ مقررات مذکور و ماده 342 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و با رعایت ترتب مذکور در مواد قانونی صدرالذکر در صورت اقتضاء نسبت به صدور حکم به پرداخت دیه از بیت‌المال اقدام کند.


28 بهمن 1404 21
مقالات دعاوی کیفری
7 ماه قبل 4829
تعریف دیه دیه در لغت به معنای رد کردن می‌باشد. مطابق با تعریف قانونگذار در قانون مجازات اسلامی، دیه به مالی می‌گویند که در شرع مقدس اسلام به جهت ایراد جنایت غیرعمدی بر نفس، عضو یا منفعت و یا ایراد جنایت عمدی در مواردی که بنا به هر علتی امکان قصاص وجود ندارد، پرداخت می‌گردد (مستنبط از ماده 448 قانون مجازات اسلامی). علی‌الاصول مرتکب جرم مسئول پرداخت دیه می‌باشد اما گاهی اوقات بنا به تصریح قانونگذار، دیه از سوی عاقله (عاقله عبارت است از پدر، پسر و بستگان ذکور نسبی پدری و‌ مادری به ترتیب...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.