نشست قضایی: اجرای رای محکومیت غیابی «جزای نقدی و رفع تصرف عدوانی» توسط ورثه

برگزار کننده
استان گیلان/ شهر آستارا
تاریخ برگزاری
1401/03/10

پرسش:

فردی به استناد ماده 690 قانون مجازات اسلامی به‌صورت غیابی به رفع تصرف از منزل مسکونی و جزای نقدی محکوم می‌شود و قبل از اجرای حکم فوت می‌کند؛ محکوم‌له تقاضای اجرای رای صادره و رفع تصرفات ورثه را از اجرای احکام می‌نماید: الف- با توجه به این که حکم غیابی است؛ با فوت محکوم‌علیه امکان اجرای حکم وجود دارد یا خیر؟ ب- آیا واخواهی ماهیتاً حق است؟ آیا به ورثه ارث می‌رسد؟ در صورتی‌که ورثه پس از فوت پدر تصرفشان کماکان ادامه دارد و تقاضای واخواهی کنند، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ نماید؟ مستنداً و مستدلاً بیان نمایید.

متن نظریه هیئت عالی:

با توجه به فرض پرسش که حکم قطعی صادر نشده است و مادام که حکم قطعی صادر نشده باشد و متهم فوت نماید مطابق ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 باید قرار موقوفی تعقیب صادر شود و لازم‌الاجرا بودن حکم غیابی در بند ب ماده 490 قانون فوق‌الذکر به معنای قطعیت رأی صادره نمی‌باشد. بنا به مراتب با فوت محکوم‌علیه غایب موجب قانونی جهت اجرای حکم رفع تصرف بر علیه وراث متهم وجود ندارد و شاکی باید از طریق طرح دعوی حقوقی، خواسته خود را پیگیری نماید.

نظر اکثریت:

در خصوص مجازات جزای نقدی، قرار موقوفی اجراء صادر می‌شود ولی رفع تصرف جنبه حقوقی دارد و با فوت محکوم‌علیه منتفی نمی‌شود؛ علی‌رغم فوت محکوم‌علیه نسبت به ورثه او قابل اجرا است و به همین اعتبار حق واخواهی از حکم غیابی؛ صرفاً از حیث محکومیت به رفع تصرف عدوانی به ورثه منتقل می‌گردد و آنها حق واخواهی دارند. مستنداً به ماده 20 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 92 که سقوط دعوای عمومی موجب سقوط دعوای خصوصی نیست.

نظر اقلیت:

با وجود فوت محکوم‌علیه قرار موقوفی اجراء صادر می‌گردد و ورثه حق واخواهی ندارند و این مورد حقی نیست که به ارث برسد چون در امور کیفری صحبت از حق واخواهی محکوم‌علیه است نه وارث.

مستندات قانونی:

ماده 20 قانون آیین دادرسی کیفری

واژگان کلیدی:

تصرف عد حکم غیابی ،واخواهی


20 اسفند 1404 7

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.