نشست قضایی: امتناع محکومعلیه از معرفی خود به اجرای احکام یا زندان در موعد مقرر

برگزار کننده
استان تهران/ شهر ورامین
تاریخ برگزاری
1401/03/04

پرسش:

در فرضی که نسبت به ادامه تحمل محکومیت محکوم‌علیه حسب گواهی پزشکی قانونی، ضرورت در توقف اجرای مجازات به جهت درمان در مدت معین حاصل شده باشد و اجرای احکام متعاقباً قرار توقف اجرای محکومیت برای مدت معین صادر نماید، لیکن محکوم‌علیه از معرفی خود در موعد مقرر به اجرای احکام یا زندان امتناع نموده باشد؛ آیا مشمول بزه غیبت پس از مرخصی زندان موضوع تبصره ماده ۵۴۷ تعزیرات ۱۳۷۵ قرار می‌گیرد؟

متن نظریه هیئت عالی:

تحقق شرایط توقف اجرای مجازات الزام قانونی برای اجرای احکام کیفری ایجاد می‌کند. نتیجتاً پس از مضی مدت توقف و عدم حضور محکوم نمی‌توان آن را به‌عنوان غیبت از مرخصی تحت تعقیب قرار داد.

نظر اکثریت:

با توجه به اینکه ضوابط حاکم بر مقررات صدور قرار توقف اجرای مجازات برای مدت معین امری متفاوت از موضوع استحقاق بهره‌مندی از مرخصی زندانیان در ماده 520 ق.آ.د.ک 1392 می‌باشد، به‌گونه‌ای‌که در صدور قرار توقف اجرای مجازات، اجرای احکام مکلف به تبعیت از نظریه پزشکی قانونی بر اساس ضوابط و مستندات و بجهت حفظ سلامت جسمی محکوم‌علیه می‌باشد و زندانی در این فرض از ارفاقات مرخصی در طول حبس بهره‌مند نگردیده که متعاقب عدم معرفی و حضور در اجرای احکام پس از مدت معین مشمول بزه غیبت از مرخصی گردد. به‌عبارتی بزه غیبت از مرخصی صرفاً در مواقع اخذ مرخصی موضوع ماده ۵۲۰ ق.آ.د.ک ۹۲، در صورت عدم معرفی و حضور در زندان جاری می‌باشد و هرچند که در ایام توقف اجرای مجازات، فرد محکوم‌علیه خارج از زندان بوده و به‌نوعی از وضعیت شبه مرخصی استفاده می‌نماید اما چون اجرای مجازات متوقف مانده لذا به‌طریق اولی غیبت از مرخصی هم منتفی است و فردی که خود را پس از موعد معین معرفی نکرده باشد همانند محکوم‌علیه متواری می‌باشد و باید از ظرفیت‌های احضار، جلب و معرفی از طریق ضامن اقدام شود.

نظر اقلیت:

چون محکوم‌علیه با توقف اجرای مجازات از وضعیت مرخصی در طول مدت معین بیشتری به نسبت مرخصی استفاده می‌نماید و خروج وی از زندان نیز با تمهیدات اخذ تأمین متناسب می‌باشد و به‌نوعی محکوم‌علیه برای مدت مشخص و معینی در جهت مداوا و درمان از زندان با تمهیدات مذکور خارج می‌شود؛ لذا درصورتی‌که محکوم‌علیه، خود را پس از مرخصی ناشی از توقف اجرای حکم در مدت معین، معرفی ننماید، مرتکب غیبت گردیده و مشمول بزه غیبت از مرخصی می‌باشد، زیرا آنچه معیار در بزه غیبت پس از مرخصی می‌باشد، عدم مراجعه محکوم‌علیه پس از مدت معین اعطایی می‌باشد.

مستندات قانونی:

ماده 570 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 ( کتاب تعزیرات) 520قانون آیین دادرسی کیفری

واژگان کلیدی:

غیبت مرخصی توقف اجرای مجازات زندانی


24 اسفند 1404 8

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.