نشست قضایی: امکان جلب و حبس محکوم علیه دیه راسا از سوی اجرای احکام کیفری در صورت عدم پرداخت یا عدم معرفی مال
برگزار کننده
استان کردستان/ شهر کامیاران
استان کردستان/ شهر کامیاران
تاریخ برگزاری
1400/08/27
1400/08/27
پرسش:
در خصوص پروندههای با محکومیت قطعی صرف دیه، در مرحله اجرای حکم، بعد از اقدام در خصوص شناسایی و توقیف اموال و عدم توفیق از این مسیر، آیا اجرای احکام میتواند رأساً جلب صادر کند؟ در صورت جلب محکومعلیه و عدم پرداخت و یا عدم معرفی مال توسط وی، اجرای احکام میتواند شخص محکومعلیه را حبس نماید یا اینکه باید در راستای ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی برای صدور حکم حبس، پرونده را به دادگاه ارسال کند و در صورت صدور حکم حبس از سوی دادگاه، امکان جلب و بازداشت فراهم میشود؟
متن نظریه هیئت عالی:
همانگونه که در ماده 2 آییننامه نحوه اجرای محکومیتهای مالی تصریح شده با توجه به ماهیت دیه، مرجع صدور دستور حبس، قاضی دادگاه است. نتیجتاً بدون دستور مذکور جلب مشارالیه جایز نیست.
نظر اکثریت:
ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی باید با ماده 529 قانون آیین دادرسی کیفری تفسیر گردد و میتوان استنباط کرد که وظیفه ذاتی اجرای احکام کیفری است و میتواند محکومعلیه را جلب نماید لکن برای حبس باید پرونده جهت تعیین تکلیف به دادگاه ارسال گردد و ماده دو آییننامه نحوه اجرای محکومیتهای مالی در این خصوص صراحت دارد.
ماده 2 آییننامه نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1399: «در مواردی که اجرای حکم به وسیله دادسرا انجام میشود، مرجع صدور دستور حبس محکومعلیه، قاضی دادگاه نخستین صادرکننده رأی است.»
نظر اقلیت:
با توجه به اینکه حکمی مبنی بر حبس صادر نشده است لذا مجوزی برای جلب محکومعلیه توسط اجرای احکام کیفری نمیباشد و با توجه به ماده 2 آییننامه نحوه اجرای محکومیتهای مالی، اجرای احکام کیفری ابتدا جهت اخذ حکم حبس، پرونده را به دادگاه کیفری ارسال و سپس نسبت به جلب محکومعلیه اقدام مینماید. نظریات مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه شماره 505/96/7 مورخ 96/3/1 و 1719/94/7 مورخ94/6/31 و 1725/94/7 مورخ 94/6/31 و 2640/95/7 مورخ 95/10/16 موید این نظر میباشند.
مستندات قانونی:
ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی
واژگان کلیدی:
جلب محکوم علیه
جلب محکوم به حبس
جلبی محکوم علیه دیه به حبس
حکم حبس محکوم به دیه
01 اردیبهشت 1405
6
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران