نشست قضایی: بررسی اعتراض به تمدید قرار ممنوعالخروجی

برگزار کننده
استان تهران/ شهر تهران

تاریخ برگزاری
1401/04/15

پرسش:

آیا تمدید مدت قرار منع خروج از کشور موضوع ماده 248 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 قابل اعتراض است؟

متن نظریه هیئت عالی:

تمدید قرار منع خروج از کشور در قالب صدور قرار نظارت قضایی قابل اعتراض می‌باشد.

نظر اکثریت:

            قابل اعتراض است؛ چراکه اصل قرار منع خروج از کشور قابل اعتراض است پس تمدید آن قابل اعتراض است. تفسیر به نفع متهم و رعایت حقوق متهم اقتضا می‌نماید تمدید مدت قرار را قابل اعتراض تلقی کنیم. بعد از انقضای مهلت، اصل قرار حیات خود را ازدست می‌دهد و تمدید آن قرار جدید است و قابل اعتراض است. تمدید قرار به معنای صدور مجدد آن و یک تصمیم جدید است. چون اصل قرار قابل اعتراض است پس به طریق اولی تمدید آن قابل اعتراض است. چون در مورد اصل قرار متهم حق اعتراض داشت این حق در موارد تردید استصحاب می‌شود. قابل اعتراض بودن تمدید مدت قرار با روح حاکم بر قانون آیین دادرسی کیفری 1392 نیز موافق می‌باشد.
        

نظر اقلیت:

            چون ماهیت منع خروج از کشور دستور محسوب می‌شود و قابل اعتراض بودن تمدید آن در قانون تصریح نشده است؛ بنابراین قابل اعتراض نیست. از کلمه تمدید مفهوم تجدید استنباط نمی‌شود و با واژه تجدید و ابقا تفاوت دارد لذا تمدید به معنای جریان داشتن قرار سابق و درواقع امتداد قرار سابق است که آثار آن از جمله اعتراض به قرار سابقا ازسوی متهم صورت پذیرفته است لذا در مورد تمدید اعتراض مجدد وجاهت قانونی ندارد. حقوق متهم در ماده 188 قانون آیین دادرسی کیفری نیز محدود شده است ولی قابلیت اعتراض پیش‌بینی نشده است. پس استناد به رعایت حقوق متهم، دلیل مستحکمی برای قابل اعتراض دانستن تمدید قرار محسوب نمی‌شود.
        

مستندات قانونی:

ماده 247 قانون آیین دادرسی کیفری

واژگان کلیدی:

- اعتراض اعتراض به ممنوع الخروجی ،ممنوعیت

06 اسفند 1404 11