نشست قضایی: قابلیت اعتراض به لغو قرار آزادی مشروط

برگزار کننده
استان فارس/ شهر خرامه

تاریخ برگزاری
1401/04/21

پرسش:

آیا لغو قرار آزادی مشروط قابل اعتراض است؟

متن نظریه هیئت عالی:

دستور لغو قرار آزادی مشروط در اجرای قسمت اخیر ماده 61 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به اجرای حکم و امر اجرایی محسوب می‌شود و مشمول عنوان "رأی" قرار نمی‌گیرد؛ بنابراین اعتراض (تجدیدنظرخواهی) نسبت به دستور لغو قرار آزادی مشروط فاقد موضوعیت می‌باشد ولیکن درهرحال چنانچه دادگاه صادر کننده دستور لغو به هر طریقی پی به اشتباه در تصمیم (دستور) صادره ببرد می‌تواند نسبت به اتخاذ تصمیم جدید و اصلاح یا ابطال و عدول از تصمیم قبلی اقدام نماید.

نظر اکثریت:

            بر اساس مقررات آزادی مشروط مندرج در مواد 58 تا 63 قانون مجازات اسلامی در شرایط خاص آزادی مشروط صادر و در صورت تخلف از مقررات قانونی دادگاه در خصوص احکام قطعی در جهت اجرای مجازات و اصلاح مجرمین اقدام به صدور قرار آزادی مشروط می‌نماید و همین اختیار دادگاه صادر کننده حکم قطعی در لغو داده شده است. از آن جایی که اصل بر قطعیت آراء محاکم می‌باشد و قانون‌گذار حکیم در ماده 427 قانون آئین دادرسی کیفری آراء قابل تجدیدنظر بیان کرده است و مورد سؤال از موارد مندرج در ماده فوق نمی‌باشد پس به اصل رجوع می‌کنیم و رأی را قطعی اعلام می‌کنیم و نیازمند به جلسه رسیدگی نمی‌باشد.
        

نظر ابرازی:

            با عنایت به ماده 47 قانون آئین دادرسی کیفری به ذکر آراء قابل تجدیدنظر بدین معنا نمی‌باشد که سایر آراء قضایی قابل تجدیدنظر نباشد؛ ضمن اینکه در تبصره 2 ماده 427 ذکر شده اعم از محکومیت یا برائت و لغو آزادی مشروط خود نوعی صدور حکم محکومیت است و چه‌بسا قطعی بودن رأی لغو آزادی مشروط به دور از عدالت قضایی باشد و چه بسیار محکومینی دفاعیات داشته باشند و در صورت قطعی بودن رأی، از حقوق حقه خود محروم گردند. همچنین با وحدت ملاک از ماده 309 آیین دادرسی مدنی، می‌توان دریافت که موارد خاص غیر قابل اعتراض بودن در قانون صراحتاً ذکر شده است.
        

مستندات قانونی:

ماده 427 قانون آئین دادرسی کیفری ماده 61 قانون مجازات اسلامی

واژگان کلیدی:

آزادی مشروط لغو اعتراض لغو قرار آزادی مشروط

04 اسفند 1404 10