نشست قضایی: مبدا مرور زمان شکایت جعل و استفاده از سند معجول در دو فرض انکار و تردید

برگزار کننده
استان اصفهان/ شهر اصفهان

تاریخ برگزاری
1400/12/02

پرسش:

چنانچه در پرونده حقوقی خوانده نسبت به سند ارائه شده از ناحیه خواهان اظهارنظر و تردید نماید و متعاقباً موضوع به کارشناسی ارجاع گردد، در صورت طرح شکایت جعل و استفاده از سند مجعول در دادسرا از ناحیه خوانده، مبدأ شروع مرور زمان شکایت از تاریخ اظهارنظر تردید یا انکار است یا از تاریخ وصول و ابلاغ نظریه کارشناس؟

متن نظریه هیئت عالی:

مبدأ مرور زمان در خصوص جعل و استفاده از سند مجعول در سند عادی زمان اطلاع بزه‌دیده می‌باشد. در این خصوص تفاوتی بین انکار و تردید نسبت به سند عادی وجود ندارد. نتیجتاً به صحت نظریه اقلیت اعلام نظر می‌شود. بدیهی است در خصوص ورثه مبدأ مرور زمان از تاریخ وقوع جرم می‌باشد.

نظر اکثریت:

            چنانچه خوانده نسبت به امضای منتسب به دیگری تردید نماید و به عنوان مثال نسبت به امضای مورث خود ذیل سندی تردید کند با توجه به اینکه خوانده ممکن است از وجود سند و امضاء مورث ذیل آن بی‌اطلاع باشد و در حال حاضر مردد است؛ لذا مبدأ مرور زمان شکایت جعل و استفاده از سند مجعول تاریخ ابلاغ نظریه کارشناس در این خصوص است، لیکن چنانچه خوانده امضای منتسب به خود را انکار نماید با توجه به اینکه خوانده از وجود سند مطلع شده و مبدأ مرور زمان شکایت اطلاع از وقوع بزه بر اساس ماده 106 قانون مجازات اسلامی می‌باشد؛ لذا در این فرض مبدأ مرور زمان شکایت، اطلاع شاکی از وجود سند فوق است.
        

نظر اقلیت:

            با وجود اینکه حسب ماده 106 قانون مجازات اسلامی مبدأ مرور زمان شکایت اطلاع از وقوع بزه است؛ لذا به محض اطلاع خوانده از وجود سند و اظهارنظر انکار یا تردید نسبت به آن می‌بایست ظرف یک سال اقدام به طرح شکایت جعل سند عادی و استفاده از سند مجعول نماید، لذا مبدأ مرور زمان شکایت تاریخ اطلاع از وجود سند و اظهار انکار و تردید نسبت به آن است و تفاوتی میان انکار و تردید وجود ندارد.
        

مستندات قانونی:

ماده 106 قانون مجازات اسلامی

واژگان کلیدی:

انکار و تردید مبدأ مرور زمان جعل و استفاده از سند مجعول

13 فروردین 1405 6