نشست قضایی: میزان فاصله در مسافرت (شرایط احصان موضوع ماده ۲۲۷ قانون مجازات اسلامی) –هماهنگ استانی ۱ از ۱۱

برگزار کننده
استان کرمان/ شهر جیرفت

تاریخ برگزاری
1400/11/11

پرسش:

در بحث احصان ماده 227 قانون مجازات اسلامی، مسافرت یکی از موارد خروج از شرایط احصان می باشد.لذا تا چه میزان فاصله از محل اقامت، مسافرت تلقی می شود؟ (با توجه به شرایط و امکانات فعلی)؟ آیا حد ترخص منظور است یا عرفاً رسیدن به شهر دیگری؟

متن نظریه هیئت عالی:

تشخیص خروج از احصان به واسطه سفر، مسافرتی است که زن و مرد را از دسترس هم خارج میکند که بررسی این ملاک، بر اساس تشخیص عرف می باشد .

نظر اتفاقی (اتفاق آرا):

            صرف سفر به تنهایی نبایستی به عنوان شرط خروج از احصان قرار گیرد و بایستی سفری به عنوان شرط خروج از احصان ملاک قرار گیرد که مانع دسترسی فرد به همسر خویش گردد،خواه این سفر به شهر دیگری باشد خواه فقط اندکی از حد ترخص خارج شده باشد بدون آن که به شهر دیگری برسد،همچنین رفت و برگشت فرد بایستی عرفا صدق سفر نماید و صرف خروج از شهر را نمی توان سفر نامید،لذا اگر فرد به نحوی از محل اقامت خود خارج گردد که صدق عنوان سفر نماید اگر این سفر مانع دسترسی به همسرش گردد صرف نظر از فاصله ی مکانی (5 کیلومتر باشد یا 500کیلومتر )خروج از احصان محقق می باشد.
        

مستندات قانونی:

ماده2قانون مجازات اسلامی مصوب1392

واژگان کلیدی:

احصان سفر حدترخص

15 فروردین 1405 4