با تأکید مجدد بر تعهدات خود به اهداف و اصول مشخص شده در «منشور سازمان همکاری شانگهای مصوب 17 خرداد 1381 هجری شمسی (7 ژوئن 2002 میلادی)» (از این پس «منشور») و مفاد عهدنامه بلندمدت حسن همجواری، مودت و همکاری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 25 مرداد 1386 هجری شمسی (16 آگوست 2007 میلادی) (از این پس «عهدنامه»)، همچنین معاهدات و اسناد مرتبط بین المللی مصوب در چهارچوب سازمان،

بر اساس مقررات حاکم بر روند الحاق اعضای جدید به سازمان همکاری شانگهای مورخ 21 خرداد 1389 هجری شمسی (11 ژوئن 2010 میلادی) (از این پس «مقررات») و تصمیم شماره 19 «شورای سران دولت های عضو سازمان» (از این پس «شورای سران») مورخ 26 شهریور 1400 هجری شمسی (17 سپتامبر 2021 میلادی) درباره آغاز فرآیند پذیرش جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو سازمان همکاری شانگهای،

در خصوص موارد زیر به توافق رسیده اند:

ماده1ـ وضعیت یادداشت

این یادداشت یک معاهده بین المللی شامل تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای کسب جایگاه دولت عضو در سازمان همکاری شانگهای می باشد.

ماده2ـ تعهدات کلی جمهوری اسلامی ایران

جمهوری اسلامی ایران متعهد می شود تا از اهداف و اصول منشور، مفاد عهدنامه، همچنین معاهدات و اسناد مرتبط بین المللی مصوب در چهارچوب سازمان پیروی نماید.

ماده3ـ الحاق جمهوری اسلامی ایران به معاهدات بین المللی در چهارچوب سازمان

1.3. جمهوری اسلامی ایران متعهد می شود به کلیه معاهدات و اسناد بین المللی که در چهارچوب سازمان به تصویب رسیده اند در بازه زمانی مقرر در این ماده بپیوندد.

2.3. پس از دریافت اعلان دبیرخانه سازمان همکاری شانگهای توسط جمهوری اسلامی ایران مبنی بر تکمیل تشریفات ملی داخلی مورد نیاز جهت لازم الاجرا شدن این یادداشت، جمهوری اسلامی ایران متعهد می شود به منشور، معاهده (کنوانسیون) شانگهای در زمینه مقابله با تروریسم، جدایی طلبی، و افراط گرایی مورخ 25 خرداد 1380 هجری شمسی (15 ژوئن 2001 میلادی)، و نیز اسناد الحاقی (پروتکل های) آنها، تا پیش از 10 آذر 1401 هجری شمسی (1 دسامبر 2022 میلادی) بپیوندد.

3.3. به محض تکمیل تشریفات مشخص شده در بند (2) این ماده، جمهوری اسلامی ایران متعهد می شود تا پیش از 25 دی 1401 هجری شمسی (15 ژانویه 2023 میلادی) به معاهدات بین المللی مصوب در چهارچوب سازمان که در پیوست شماره 1 این یادداشت آمده است، بپیوندد.

4.3. به محض اجرای تعهدات مندرج در بندهای (2) و (3) این ماده و به شرط لازم الاجرا شدن این یادداشت، جمهوری اسلامی ایران حق پیوستن به معاهدات بین المللی در چهارچوب سازمان را که در پیوست شماره (2) این یادداشت فهرست گردیده است، اخذ می نماید. جمهوری اسلامی ایران متعهد می شود تا پیش از 26 فروردین 1402 هجری شمسی (15 آوریل 2023 میلادی) به این معاهدات بپیوندد.

5.3. الحاق به معاهدات بین المللی در چهارچوب سازمان، به محض لازم الاجرا شدن الحاق جمهوری اسلامی ایران به معاهدات بین المللی ذکر شده در بند (2) این ماده و همچنین پیوست های شماره (1) و (2) این یادداشت، تکمیل شده تلقی خواهد شد. سپس شورای سران، مطابق با ترتیب مشخص شده به موجب مقررات، درباره اعطای وضعیت دولت عضو در سازمان به جمهوری اسلامی ایران تصمیم گیری خواهد نمود.

6.3. در صورت عدم تحقق تعهدات توسط جمهوری اسلامی ایران در بازه زمانی جهت الحاق به معاهدات بین المللی مندرج در بند (2) این ماده و همچنین پیوست های شماره (1) و (2) این یادداشت، جمهوری اسلامی ایران فقط یک بار حق ارائه درخواست به دبیرخانه سازمان جهت بازنگری احتمالی بازه زمانی الحاق را دارا می باشد. بازه زمانی جدید جهت الحاق جمهوری اسلامی ایران به معاهدات بین المللی در چهارچوب سازمان نباید از زمان حدودی اولیه پیش بینی شده در بندهای (2)، (3) و (5) این ماده، فراتر رود. شورای هماهنگ کنندگان ملی دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای توصیه خود در خصوص درخواست مربوط جمهوری اسلامی ایران را برای شورای وزرای امورخارجه دولت های عضو سازمان (از این پس «شورای وزیران») تهیه می نماید. شورای سران بنا به توصیه شورای وزیران تصمیم مربوط در خصوص این موضوع را اتخاذ می نماید.

7.3. تصمیمات نهادهای سازمان که قبل از پیوستن جمهوری اسلامی ایران به سازمان اتخاذ شده اند، برای جمهوری اسلامی ایران از تاریخ تصویب تصمیم شورای سران مندرج در بند (5) این ماده قابل اعمال خواهد بود.

ماده4ـ جوانب مالی الحاق به سازمان

1.4. میزان سهم (حق عضویت) سالانه جمهوری اسلامی ایران در بودجه سازمان بر اساس اصل سهمیه پیش بینی شده توسط منشور سازمان و موافقتنامه تشکیلات و اجرای بودجه سازمان مورخ 10 آذر 1396 هجری شمسی (1 دسامبر 2017 میلادی) تعیین می شود.

2.4. سهم جمهوری اسلامی ایران در بودجه سازمان برابر با 8/5 درصد می باشد. به محض لازم الاجرا شدن یادداشت حاضر، تغییرات و اضافات مربوط در ضمیمه موافقتنامه تشکیلات و اجرای بودجه سازمان مورخ 10 آذر 1396 هجری شمسی (1 دسامبر 2017 میلادی) اعمال خواهد شد.

3.4. اولین پرداخت سهم جمهوری اسلامی ایران در بودجه سازمان در اولین سال مالی پس از سال لازم الاجرا شدن تغییرات و اضافات در موافقتنامه تشکیلات و اجرای بودجه سازمان مورخ 10 آذر 1396 هجری شمسی (1 دسامبر 2017 میلادی) ذکر شده در بند (2) این ماده انجام می شود.

ماده5 ـ تکمیل حد نصاب کرسی ها در نهادهای دائم سازمان

1.5. مطابق با میزان سهم در بودجه سازمان، به جمهوری اسلامی ایران، چهار کرسی در ارکان دائم سازمان (دو کرسی در دبیرخانه سازمان، دو کرسی در کارگروه اجرائی ساختار منطقه ای ضدتروریسم سازمان) تعلق می گیرد. ساختار و برنامه زمانی جدید برای کرسی ها به موجب تصمیم شورای روسای دولت های (نخست وزیران) عضو سازمان تصویب می شود.

2.5. جمهوری اسلامی ایران اتباع خود را جهت تکمیل حد نصاب کرسی ها در ارکان دائم سازمان مطابق با برنامه زمانی مصوب، به محض پرداخت سهم خود در بودجه سازمان، اعزام خواهد نمود.

ماده6 ـ تعلیق یا خاتمه یادداشت

1.6. در صورت نقض تعهدات در پیروی از اهداف و اصول منشور یا عدم تحقق تعهدات مشخص شده در این یادداشت از سوی جمهوری اسلامی ایران، دولت های عضو سازمان و سازمان، مطابق با تصمیم اتخاذ شده توسط شورای سران در راستای توصیه شورای وزیران، می توانند این یادداشت را تعلیق نموده یا به آن خاتمه دهند. ظرف پانزده روز از تاریخ اتخاذ تصمیم مربوط، دبیرخانه سازمان، جمهوری اسلامی ایران را از طریق یک اعلان مکتوب در مورد این موضوع، مطلع خواهد ساخت. اعتبار این یادداشت پس از سی روز از تاریخ ارسال یک اعلان مکتوب توسط دبیرخانه سازمان به جمهوری اسلامی ایران تعلیق گردیده یا خاتمه خواهد یافت.

2.6. در صورت تعلیق این یادداشت، تصمیم در خصوص تمدید اعتبار آن، توسط دولت های عضو سازمان و سازمان به درخواست جمهوری اسلامی ایران و به توصیه شورای وزیران و بر اساس تصمیم شورای سران، اتخاذ می شود. ظرف پانزده روز از تاریخ اتخاذ تصمیم مربوط، دبیرخانه سازمان از طریق یک اعلان مکتوب، جمهوری اسلامی ایران را از نتیجه تصمیم گیری مطلع خواهد ساخت. اعتبار یادداشت فعلی پس از سی روز از تاریخ ارسال اعلان مکتوب توسط دبیرخانه سازمان به جمهوری اسلامی ایران، تمدید می شود.

ماده7ـ مقررات نهایی

1.7. این یادداشت پس از سی روز از تاریخ دریافت آخرین اعلان مکتوب دبیرخانه سازمان راجع به تکمیل تشریفات ملی داخلی مورد نیاز برای لازم الاجرا شدن این یادداشت توسط دولت های عضو سازمان و جمهوری اسلامی ایران، اجرائی خواهد شد. دبیرخانه سازمان، طرف ها را در ارتباط با اعلان های مکتوب آتی درباره تکمیل تشریفات ملی داخلی مطلع خواهد نمود.

  هیچ گونه تغییر یا اصلاحی در این یادداشت، به استثنای موارد پیش بینی شده در بند (6) ماده (3) و همچنین بند (2) ماده (4) ، بند (1) ماده (5)، و پیوست های شماره (1) و (2) این یادداشت، اعمال نخواهد شد.

2.7. اختلافات و عدم توافق ناشی از اجرا و یا تفسیر این یادداشت از طریق مشورت میان طرف ها حل و فصل خواهد گردید.

3.7. دولت های عضو سازمان و سازمان، مطابق با تصمیم شورای سران مبنی بر توصیه شورای وزیران، یا مطابق با تصمیم جمهوری اسلامی ایران، به استثنای موارد پیش بینی شده در ماده (6)، با ارسال اعلان کتبی به طرف های دیگر حداکثر نود روز قبل از تاریخ مورد نظر برای خاتمه این یادداشت، می توانند به آن خاتمه دهند.

4.7. در صورت خاتمه این یادداشت، طرف ها باید تمامی تعهدات مندرج در این یادداشت را حل و فصل نمایند.

این یادداشت در شهر سمرقند در تاریخ 25 شهریور 1401 هجری شمسی (16 سپتامبر 2022 میلادی ) در دو نسخه اصلی به زبان های انگلیسی، روسی و چینی تنظیم شده است که تمامی متون از اعتبار یکسان برخوردارند.

پیوست شماره (1)



یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران

در راستای دریافت جایگاه دولت عضو سازمان همکاری شانگهای

فهرست معاهدات بین المللی لازم الاجرا در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای

1ـ موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، که از تاریخ 23 آبان 1382 (14 نوامبر 2003) لازم الاجرا گردیده است.

2ـ سند الحاقی (پروتکل) [اول] اعمال تغییرات در موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ 14 شهریور 1382 (5 سپتامبر 2003) که از تاریخ 10 مهر 1383 (1 اکتبر 2004) لازم الاجرا گردیده است.

3ـ موافقتنامه مربوط به حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده در چهارچوب ساختار منطقه ای ضدتروریستی سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 28 آبان 1394 (19 نوامبر 2015) لازم الاجرا گردیده است.

4ـ سند الحاقی [دوم] اصلاحات موافقتنامه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد ساختار منطقه ای ضد تروریسم، مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007)، که در 4 تیر 1388 (25 ژوئن 2009) لازم الاجرا گردیده است.

5 ـ یادداشت تفاهم میان دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری، مورخ 23 شهریور 1380 (14 سپتامبر 2001) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

6 ـ سند الحاقی (پروتکل) یادداشت تفاهم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره اهداف و جهت گیری های اصلی همکاری اقتصادی منطقه ای و راه اندازی فرآیند ایجاد شرایط مطلوب تجارت و سرمایه گذاری، مورخ 7 خرداد 1381 (28 می 2002) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

7ـ معاهده (کنوانسیون) مزایا و مصونیت های سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 12 مهر 1386 (4 اکتبر 2007) لازم الاجرا گردیده است.

8 ـ موافقتنامه همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مواد روانگردان و مواد تشکیل دهنده آنها میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) لازم الاجرا گردیده است.

9ـ موافقتنامه در زمینه بانک داده ساختار منطقه ای ضد تروریسم سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ 22 فروردین 1386 (11 آوریل 2007) لازم الاجرا گردیده است.

10ـ معاهده (پروتکل) همکاری و هماهنگی فعالیت های میان وزارتخانه های امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 28 خرداد 1383 (17 ژوئن 2004) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

11ـ موافقتنامه همکاری در زمینه شناسایی و مسدود نمودن مجاری نفوذ افراد درگیر در فعالیت های تروریستی، جدایی طلبانه و افراط گرایانه به سرزمین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که در 16 آبان 1387 (6 نوامبر 2008) لازم الاجرا گردیده است.

12ـ موافقتنامه فرآیند سازماندهی و اجرای اقدامات مشترک ضدتروریستی در  قلمرو کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که از تاریخ 27 اسفند 1387 (17 مارس 2009) لازم الاجرا گردیده است.

13ـ موافقتنامه نحوه سازماندهی و اجرای رزمایشهای مشترک ضد تروریستی میان کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 7 شهریور 1387 (28 آگوست 2008) که از تاریخ 8 آذر 1392 (29 نوامبر 2013) لازم الاجرا گردیده است.

14ـ موافقتنامه همکاری در زمینه تضمین امنیت اطلاعات بین المللی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) که از تاریخ 12 خرداد 1390 (2 ژوئن 2011) لازم الاجرا گردیده است.

15ـ موافقتنامه آموزش کارکنان واحدهای ضد تروریستی کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) که از تاریخ 22 شهریور 1390 (13 سپتامبر 2011) لازم الاجرا گردیده است.

16ـ معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای علیه تروریسم، مورخ 26 خرداد 1388 (16 ژوئن 2009) که از تاریخ 24 دی 1390 (14 ژانویه 2012) لازم الاجرا گردیده است.

17ـ موافقتنامه بین دولتهای کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در خصوص همکاری در زمینه ایجاد شرایط مطبوع جهت حمل و نقل بین المللی جاده ای، مورخ 21 شهریور 1393 (12 سپتامبر 2014) که از تاریخ 1 بهمن 1395 (20 ژانویه 2017) لازم الاجرا گردیده است.

18ـ موافقتنامه در مورد نحوه تنظیم و اجرای بودجه سازمان همکاری شانگهای، مورخ 10 آذر 1396 (1 دسامبر 2017) که از تاریخ 7 اسفند 1396 (26 فوریه 2018) لازم الاجرا گردیده است.

19ـ معاهده (کنوانسیون) سازمان همکاری شانگهای در مبارزه علیه افراط گرایی، مورخ 19 خرداد 1396 (9 ژوئن 2017) که از تاریخ 20 اردیبهشت 1398 (10 می 2019) لازم الاجرا گردیده است.

پیوست شماره (2)



یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران

در راستای دریافت جایگاه دولت عضو سازمان همکاری شانگهای

فهرست معاهدات بین المللی لازم الاجرا در چهارچوب سازمان همکاری شانگهای^[1]

1ـ موافقتنامه همکاری (روابط) بین بانکی در سازمان همکاری شانگهای، مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

2ـ موافقتنامه حفاظت فنی از اطلاعات در ساختار منطقه ای مبارزه با تروریسم سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که از تاریخ 14 شهریور 1394 (5 سپتامبر 2015) لازم الاجرا گردیده است.

3ـ موافقتنامه در زمینه امدادرسانی در شرایط اضطراری بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 4 آبان 1384 (26 اکتبر 2005) که از تاریخ 2 مرداد 1386 (24 جولای 2007) لازم الاجرا گردیده است.

4ـ موافقتنامه همکاری در زمینه آموزش بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1385 (15 ژوئن 2006) که از تاریخ 10 بهمن 1386 (30 ژانویه 2008) لازم الاجرا گردیده است.

5 ـ موافقتنامه برگزاری رزمایش مشترک نظامی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007) که از تاریخ 17 مرداد 1397 (8 آگوست 2018) لازم الاجرا گردیده است.

6 ـ موافقتنامه همکاری فرهنگی بین کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007) که از تاریخ 4 اردیبهشت 1393 (24 آوریل 2014) لازم الاجرا گردیده است.

7ـ موافقتنامه همکاری و کمک متقابل در امور گمرکی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 11 آبان 1386 (2 نوامبر 2007) که از تاریخ 4 اردیبهشت 1393 (24 آوریل 2014) لازم الاجرا گردیده است.

8 ـ معاهده حسن همجواری، دوستی و همکاری بلندمدت بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 مرداد 1386 (16 آگوست 2007)، که از تاریخ 10 آبان 1391 (31 اکتبر 2012) لازم الاجرا گردیده است.

9ـ موافقتنامه درباره همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق تسلیحات، مهمات و مواد منفجره میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 7 شهریور 1387 (28 آگوست 2008) که از تاریخ 13 اردیبهشت 1389 (3 می 2010) لازم الاجرا گردیده است.

10ـ معاهده (پروتکل) اشتراک گذاری اطلاعات در حوزه  نظارت بر حمل و نقل منابع انرژی میان ادارات گمرک کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 9 آبان 1387 (30 اکتبر 2008) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

11ـ معاهده (پروتکل) میان گمرکات دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درباره همکاری در حوزه آموزش و مهارت افزایی مقام های گمرک، مورخ 22 مهر 1388 (14 اکتبر 2009) که از تاریخ 12 آبان 1396 (3 نوامبر 2017) لازم الاجرا گردیده است.

12ـ موافقتنامه همکاری در زمینه مبارزه با جرم میان دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010) که از تاریخ 21 دی 1390 (11 ژانویه 2012) لازم الاجرا گردیده است.

13ـ موافقتنامه همکاری در زمینه کشاورزی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 21 خرداد 1389 (11 ژوئن 2010) که از تاریخ 24 مرداد 1393 (15 آگوست 2014) لازم الاجرا گردیده است.

14ـ موافقتنامه همکاری در زمینه مراقبت های بهداشتی میان دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 25 خرداد 1390 (15 ژوئن 2011) که از تاریخ 25 اردیبهشت 1399 (14 می 2020) لازم الاجرا گردیده است.

15ـ معاهده (پروتکل) تعامل میان گمرک های دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای در حوزه اجرای قانون، مورخ 24 آذر 1393 (15 دسامبر 2014) که از تاریخ 20 دی 1395 (9 ژانویه 2017) لازم الاجرا گردیده است.

16ـ سند الحاقی (پروتکل) موافقتنامه کمک متقابل در زمینه امدادرسانی در رفع بلایای طبیعی بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 15 آذر 1391 (5 دسامبر 2012) که از تاریخ 23 اسفند 1393 (14 مارس 2015) لازم الاجرا گردیده است.

17ـ موافقتنامه در خصوص همکاری علمی و فنی بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 22 شهریور 1392 (13 سپتامبر 2013) که از تاریخ 28 مهر 1394 (20 اکتبر 2015) لازم الاجرا گردیده است.

18ـ موافقتنامه همکاری بین وزارتخانه های دادگستری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 27 مرداد 1394 (18 آگوست 2015) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

19ـ موافقتنامه همکاری و تعامل کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در ارتباط با مسائل مرزی، مورخ 19 تیر 1394 (10 جولای 2015) که از تاریخ 8 آبان 1395 (29 اکتبر 2016) لازم الاجرا گردیده است.

20ـ موافقتنامه در مورد همکاری بین وزارتخانه های دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، مورخ 4 اردیبهشت 1397 (24 آوریل 2018) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

21ـ سند اصلاحی (پروتکل) به موافقتنامه بین دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای جهت برگزاری رزمایش نظامی مشترک، مورخ 6 تیر 1386 (27 ژوئن 2007) که در 9 اردیبهشت 1398 (29 آوریل 2019) امضا گردید و در 17 خرداد 1400 (7 ژوئن 2021) لازم الاجرا گردیده است.

22ـ موافقتنامه همکاری بین نهادهای مجاز کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه ورزش و تربیت بدنی، مورخ 24 خرداد 1398 (14 ژوئن 2019) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

23ـ موافقتنامه بین دولت های کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در زمینه همکاری رسانه های گروهی، مورخ 24 خرداد 1398 (14 ژوئن 2019) که از تاریخ 7 آذر 1400 (28 نوامبر 2021) لازم الاجرا گردیده است.

24ـ موافقتنامه میان نهادهای مجاز دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای درخصوص همکاری در کار با جوانان، مورخ 26 شهریور 1400 (17 سپتامبر 2021) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

25 ـ موافقتنامه بین دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای در مورد مشارکت در حفاظت از میراث فرهنگی، مورخ 26 شهریور 1400 (17 سپتامبر 2021) که از تاریخ امضا لازم الاجرا گردیده است.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن یادداشت شامل مقدمه و هفت ماده و دو پیوست که گزارش آن توسط کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی به صحن علنی تقدیم شده بود، پس از تصویب در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ هجدهم بهمن ماه یکهزار و چهارصد و یک مجلس، در تاریخ 1401/11/23 به تأیید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ محمدباقر قالیباف