کلیه وسایل نقلیه و یدککشها و تراکتورهای بارکش حداقل باید دارای چراغهایی به شرح زیر باشند:
الف- دو چراغ بزرگ با نور سفید یا زرد با قابلیت تبدیل به نور بالا و پایین در دو طرف جلو.
ب- دو چراغ جانبی کوچک با نور زرد یا سفید برای تشخیص عرض جلو وسیله نقلیه در منتهیالیه هر یک از دو سمت جلو.
پ- دو چراغ جانبی کوچک با نور قرمز برای تشخیص عرض عقب وسیله نقلیه در منتهیالیه هر یک از دو سمت عقب.
ت- دو چراغ کوچک با نور قرمز برای توقف (چراغ ترمز) در عقب وسیله نقلیه که همزمان با گرفتن ترمز روشن شده و از فاصله 35 متری دیده شود.
ث- یک چراغ کوچک با نور سفید در عقب برای تشخیص شماره پلاک. نور این چراغ باید برای تشخیص شماره پلاک از فاصله 25 متری کافی باشد.
ج- دو چراغ کوچک به رنگ سفید یا زرد برای نشان دادن حرکت با دنده عقب (چراغ دنده عقب). این چراغها باید به طوری نصب گردد که تنها هنگام راندن به عقب روشن شده و خیرگی و ناراحتی برای چشم دیگر استفادهکنندگان از راه فراهم ننماید.
چ- دو چراغ راهنمای الکتریکی یا الکترونیکی با نور زرد در دو طرف جلو و دوتای دیگر از آن با رنگ قرمز یا زرد در دو طرف عقب برای اعلام قصد گردش به چپ یا به راست و یا تغییر خط حرکت. نور این چراغها در روز باید از فاصله 35 متری قابل دیدن باشد.
ح- یدک و نیمه یدکهای متصل باید دارای چراغهای مندرج در بندهای (ت) و (ث) و (ج) و دو راهنمای عقب موضوع بند (چ) این ماده باشند. اگر وسیله نقلیهای دارای چند یدک زنجیری باشد چراغهای یادشده باید در عقب آخرین یدک نصب گردد.
خ- دو چراغ چشمک زن در جلو و دو چراغ چشمک زن در عقب که به طور همزمان برای اعلام هشدار، احتیاط و یا خطر به رانندگان دیگر بهکار برده میشوند.
تبصره 1- بهکار بردن چراغهای جانبی در وسایل نقلیه طویل، موضوع بند (35) ماده (1) الزامی است.
تبصره 2- وسایل نقلیه سواری که پس از ابلاغ این آییننامه تولید میشوند باید دارای یک چراغ ترمز در پشت شیشه عقب (چراغ ترمز سوم) باشند.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران