ماده بیستم قانون اصلاحات ارضی
از تاریخ تصویب این قانون وظایف و روابط زارع و مالک و نحوه تقسیم محصول در کلیه نقاط کشور در املاک و موقوفات به شرح زیر خواهد بود:
الف- وظایف مالک
1- پرداخت مخارج مرمت و نگاهداری قنوات اعم از تنقیه - نوکنی - لایروبی - ادامه پیشکار و کلیه اقداماتی که برای دائر نگه داشتن قنوات و چاه‌های آب لازم است و پرداخت هزینه آب رودخانه و انهار و احداث و تعمیر ناو سیمان و سدبند و جداول و استخر و برکه و امثال آنها طبق مقررات و معمول محل
2- پرداخت مخارج مربوطه به موتور و تلمبه و آبیاری در نقاطی که معمول است و کوشش به منظور استفاده از وسائل جدید در امر آبیاری
تبصره- در مواردی که بین مالک و زارع در خصوص پرداخت هزینه و استفاده از تلمبه و موتور آب قرارداد خاصی تنظیم شده باشد بر طبق مفاد آن رفتار خواهد شد.
3- تهیه بذر مناسب در نقاطی که بذر به عهده مالک است.
4- همکاری و تشریک مساعی با زارع برای تبدیل و بهبود بذر در نقاطی که تهیه بذر به عهده زارع است.
5- انجام سایر وظایف و تکالیفی که به موجب قوانین و آیین‌نامه‌های دیگر تعیین شده یا خواهد شد و همچنین وظایفی که طبق عرف و معمول هر محل اختصاصاً به عهده مالک است.
ب- وظایف زارع از این قرار است:
1- انجام عملیات زراعتی از قبیل شخم - آماده نمودن زمین کشت - مواظبت‌های زراعتی - برداشت و غیره طبق عرف محل
2- تهیه بذر مناسب در نقاطی که تهیه بذر به عهده زارع است.
تبصره- در صورتی که در تاریخ تصویب این قانون نسبت به مراحل زراعتی فوق ترتیب خاصی بین مالک و زارع معمول بوده است به همان نحو عمل خواهد شد و نسبت به آینده نیز طرفین می‌توانند طبق قراردادی که منعقد خواهند کرد رفتار نمایند.
پ- وظایف مشترک مالک و زارع عبارتند از:
1- مراقبت و حفظ و نگاهداری قنوات - چاه - استخر - جدول نهر و تشریک مساعی و اتخاذ ترتیباتی که از اتلاف آب جلوگیری کند و استفاده بیشتر از آب را در امور زراعتی ممکن سازد.
2- پرداخت هزینه کود شیمیائی و مخارج دفع آفات
تبصره- هر یک از مالک و زارع که هزینه تهیه کود شیمیائی و مخارج دفع آفات را بپردازند می‌توانند قبل از تقسیم محصول معادل بهای آن برداشت نمایند.
3- پرداخت حقوق کدخدا و دشتبان و میراب و امثال آن ها طبق عرف و معمول محل
4- مراقبت در حفظ و نگاهداری اشجار و باغات و همچنین موسسات و ابنیه عمومی از قبیل مدرسه و آب انبار و غیره
5- دادن اطلاعات لازم از منابع تولید و امور زراعتی و اجتماعی ده به مامورین وزارت کشاورزی و اجرای دستورات فنی و راهنمائی‌های آنان که به منظور توسعه سطح کشت و بهبود امور زراعی صادر می‌شود.
تبصره- از تاریخ تصویب این قانون تغییر نسق زراعتی در دهات ممنوع است و هر شخص زارع همان زمین (اعم از زیر کشت و آیش) شناخته می‌شود که در تاریخ تصویب این قانون برای زراعت در اختیار داشته است.