ماده سیزدهم قانون راجع به ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران

(اصلاحی 29-01-1336)- برای حفظ امنیت و یا مصالح عمومی و یا به ملاحظات صحی هیات وزیران می‌توانند تصمیمات ذیل را که ورود و اقامت و خروج و عبور‌ خارجیان را محدود یا مشروط می‌نماید اتخاذ کند.

‌الف) جلوگیری از کلیه یا قسمتی از مراودات سرحدی.

ب) منع توقف موقتی یا دائمی در بعضی از مناطق یا عبور از بعضی مناطق ایران.

ج) اتخاذ وسایل مخصوص نظارت نسبت به خارجیان در موارد فوق‌العاده.

‌د) خارجیانی را که بدون داشتن اسناد لازم وارد خاک ایران شده یا می‌شوند و یا با داشتن اسناد لازم از راه‌های غیرمجاز به کشور وارد گردیده یا ‌می‌گردند علاوه بر مجازات مقرر در قانون ورود و خروج اتباع خارجه مصوب نوزدهم اردیبهشت ماه 1310 بنا به پیشنهاد وزارت جنک [جنگ] آنان را برای‌ مدتی که از پنج سال تجاوز نکند ملزم به اقامت اجباری در محل معین نموده و یا اینکه آنها را از کشور اخراج نماید.


06 دی 1404 4

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.