انگشتری که میّت معمولاً استعمال میکرده و همچنین قرآن و رختهای شخصی و شمشیر او به پسر بزرگ او میرسد بدون اینکه از حصه او از این حیث چیزی کسر شود مشروط بر اینکه ترکه میّت منحصر به این اموال نباشد.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 915 قانون مدنی:
1- قانونگذار در ماده 915 قانون مدنی به تعریف حَبْوه پرداخته است. حبوه از منظر لغوی به معنای هدیه، عطیه و ... میباشد و در اصطلاح حقوقی و فقهی به معنای برخی از اموال متعلق به پدر است اعم از انگشتری که همیشه پدر استفاده مینموده، قرآن، برخی لباسهای شخصی او و شمشیر وی که با فوت پدر به پسر بزرگتر تعلق میگیرد به شرط آنکه از متوفی اموال دیگری به غیر از موارد فوق، باقی مانده باشد.
2- حَبْوه پیش از تقسیم ترکه به پسر بزرگتر تعلق میگیرد بدون آنکه چیزی از سهمالارث وی کسر گردد.
3- صرفاً اموال مندرج در ماده 915 قانون مدنی، اموال موضوع حبوه میباشند.
4- به صراحت ماده 915 قانون مدنی حبوه فقط مختص اموال برجای مانده از پدر است و شامل سایر مورثین اعم از مادر، برادر، جد پدری یا مادری و ... نمیشود.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران