ماده ۶۳۵
قانون مدنی
عاریه عقدی است که به موجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه میدهد که از عین مال او مجاناً منتفع شود.
عاریهدهنده را معیر و عاریهگیرنده را مستعیر گویند.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 635 قانون مدنی:
عاریه عقدی است که به موجب آن شخصی به عنوان مُعیر به شخصی به نام مُستَعیر إذن در انتفاع میدهد. لازم به توضیح است که إذن در انتفاع قائم به شخص است و قابلیت نقل و انتقال را ندارد. همچنین إذن با فوت و حجر آذن (اذندهنده) و مأذون (اذنگیرنده) زائل میشود.
17 آبان 1402
574
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران