(منسوخ به موجب ماده 67 قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب 30-03-1402)-
بانک مرکزی ایران در حسن اجرای نظام پولی کشور میتواند به شرح زیر در امور پولی و بانکی دخالت و نظارت کند.
1- تعیین نرخ رسمی تنزیل مجدد و بهره وامها که ممکن است بر حسب نوع وام و اوراق و اسناد نرخهای مختلف تعیین شود.
2- تعیین نسبت دارائیهای آنی بانکها به کلیه دارائیها یا به انواع بدهیهای آنها بر حسب نوع فعالیت بانکها یا سایر ضوابط به تشخیص بانک مرکزی ایران.
3- تعیین نسبت و نرخ بهره سپرده قانونی بانکها نزد بانک مرکزی ایران که ممکن است بر حسب ترکیب و نوع فعالیت بانکها نسبتهای متفاوتی برای آن تعیین گردد ولی در هر حال این نسبت از 10 درصد کمتر و از 30 درصد بیشتر نخواهد بود.
4- تعیین میزان حداقل و حداکثر بهره و کارمزد دریافتی و پرداختی بانکها.
5- تعیین نسبت مجموع سرمایه پرداخت شده و اندوخته بانکها به انواع دارائیها.
6- تعیین حداکثر نسبی تعهدات ناشی از افتتاح اعتبار اسنادی - ظهرنویسی یا ضمانتنامههای صادره از طرف بانکها و نوع و میزان وثیقه این قبیل تعهدات.
7- تعیین شرایط معاملات اقساطی که اعتبار آن از طرف بانکها تأمین میشود.
8- تعیین مقررات افتتاح حساب جاری و پسانداز و سایر حسابها.
9- تعیین نوع و میزان جوایز و هرگونه امتیاز دیگری که برای جلب سپردههای جاری یا پسانداز از طرف بانکها عرضه میگردد و تعیین ضوابط برای تبلیغات بانکها در این مورد.
10- رسیدگی به عملیات و حسابها و اسناد و مدارک بانکها و اخذ هرگونه اطلاعات و آمار از بانکها با توجه به لزوم حفظ اسرار حرفهای.
11- محدود کردن بانکها به انجام یک یا چند نوع از فعالیتهای مربوط بهطور موقت یا دائم.
12- تعیین نحوه مصرف وجوه سپردههای پسانداز و سپردههای مشابه نزد بانکها.
13- تعیین حداکثر مجموع وامها و اعتبارات بانکها بهطور کلی یا در هر یک از رشتههای مختلف.
14- تعیین شرایط کلی اخذ وام بانکها از اشخاص و صدور گواهی سپرده.
15- تعیین مقررات مشروح در بندهای 1 تا 14 بالا برای موسسات اعتباری غیربانکی.
تبصره- استفاده از اختیارات موضوع این ماده باید قبلاً به تصویب شورای پول و اعتبار برسد.