نظریه مشورتی شماره 7/1402/446 مورخ 1402/08/21

شماره نظریه
7/1402/446
شماره پرونده
1402-127-446ح
تاریخ نظریه
1402/08/21

استعلام:

اگر دادگاه بدوی با اظهارنظر ماهوی در خصوص دعوا مبادرت به صدور رای نماید؛ اما دادگاه تجدیدنظر به دلیل عدم طرح صحیح و قانونی رای دادگاه بدوی را نقض و قرار عدم استماع دعوا صادر کند، آیا در صورت طرح مجدد این دعوا توسط خواهان و رسیدگی بعدی به آن توسط قاضی صادر‌کننده رای منقوض، از موارد امتناع از رسیدگی موضوع بند (د) ماده 91 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

فرض سؤال مشمول ایراد رد دادرس موضوع بند «د» ماده 91 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 است؛ زیرا، در این فرض دادگاه به موضوع دعوا رسیدگی ماهیتی کرده و در ماهیت قضیه نفیاً یا اثباتاً اتخاذ تصمیم کرده است؛ اما دادگاه تجدیدنظر صرف‌نظر از صحت یا سقم تصمیم ماهوی دادگاه از حیث انطباق با دعوای مطروحه و ادله اثباتی آن، صرفاً موجبات رسیدگی ماهوی را فراهم ندیده و قراری شکلی صادر کرده است و لذا طرح بعدی دعوا از سوی خواهان و ارجاع پرونده به همان قاضی صادر‌کننده رای ماهوی بدوی سابق، از موجبات صدور قرار امتناع از رسیدگی و رد دادرس است.


05 دی 1404 15
مقالات دعاوی حقوقی
2 ماه قبل 772
مفهوم حقوقی ایراد رد دادرس واژه ایراد از منظر لغوی به معنای بهانه‌جویی، خرده گرفتن و ... می‌باشد. در اصطلاح علم حقوق، ایرادات دعوی که مقنن در ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی بدان پرداخته است، به مواردی گفته می‌شود که اغلب از سوی خوانده دعوا مطرح و باعث می‌گردد که مرجع رسیدگی تغییر نموده و یا آنکه مانع دائمی یا موقت در جریان رسیدگی ماهوی به پرونده ایجاد شود. چنان‌چه دادگاه ایراد مطرح شده را بپذیرد، بسته به نوع ایراد مطرح شده، یا در رسیدگی ماهوی به دعوا، موقتاً مانعی ایجاد می‌گردد مانند ایراد...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.