نسبت به دعوی خسارت بر علیه متصدی حمل و نقل مدت مرور زمان یک سال است. مبدأ این مدت در صورت تلف یا گم شدن مالالتجاره و یا تأخیر در تسلیم، روزی است که تسلیم بایستی در آن روز به عمل آمده باشد و در صورت خسارات بحری (آواری) روزی که مال به مرسلالیه تسلیم شده.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 393 قانون تجارت:
قانونگذار در ماده 393 قانون تجارت در خصوص مرور زمان در حوزه حمل و نقل به صورت مطلق یعنی در حمل و نقل زمینی و دریایی و هوایی و ریلی مطالبی را بیان نموده است. بر این اساس چنانچه شخصی بدون توجه به مرور زمان اقدام به طرح دعوی علیه متصدی حمل نماید و ادعای فقدان یا خسارت نسبت به متصدی باربری پس از گذشتن یک سال از تاریخ تحویل و در صورت عدم تحویل از تاریخی که بار بایستی تحویل داده شده باشد، نماید دعوای وی مستند به بند 11 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی با قرار رد دعوا مواجه خواهد شد.
همچنین در خصوص حمل و نقل دریایی توجه به مقررات بند 6 ماده 54 قانون دریایی (مرور زمان مربوط به حمل و نقل دریایی) خالی از لطف نخواهد بود.