ماده ۴۹۵ قانون مجازات اسلامی
هرگاه پزشک در معالجاتی که انجام می‌دهد موجب تلف یا صدمه بدنی گردد، ضامن دیه است مگر آنکه عمل او مطابق مقررات پزشکی و موازین فنی باشد یا این‌که قبل از معالجه برائت گرفته باشد و مرتکب تقصیری هم نشود و چنانچه اخذ برائت از مریض به دلیل نابالغ یا مجنون بودن او، معتبر نباشد و یا تحصیل برائت از او به دلیل بیهوشی و مانند آن ممکن نگردد، برائت از ولی مریض تحصیل می‌شود.
تبصره ۱- در صورت عدم قصور یا تقصیر پزشک در علم و عمل برای وی ضمان وجود ندارد هر چند برائت اخذ نکرده باشد.
تبصره ۲- ولی بیمار اعم از ولی خاص است مانند پدر و ولی عام که مقام رهبری است. در موارد فقدان یا عدم دسترسی به ولی خاص، رییس قوه قضاییه با استیذان از مقام رهبری و تفویض اختیار به دادستان‌های مربوطه به اعطای برائت به طبیب اقدام می‌نماید.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 495 قانون مجازات اسلامی:
به دلالت ماده 495 قانون مجازات اسلامی در صورتی که پزشک پیش از معالجه بیمار، برائت اخذ نموده و مرتکب تقصیری نشده باشد، ضامن نبوده و مسئولیتی نخواهد داشت لکن در فرضی که پزشک مرتکب تقصیر شده باشد حتی در فرض اخذ برائت‌نامه، ضامن خواهد بود.