عفو یا تخفیف مجازات محکومان، در حدود موازین اسلامی پس از پیشنهاد رییس قوه قضاییه با مقام رهبری است.
تفسیر ماده 96 قانون مجازات اسلامی:
1- عفو به معنای بخشیده شدن متهم از سوی شخص یا نهادی غیر از شاکی یا مدعی خصوصی است. عفو اعم است از عفو عام و عفو خاص.
2- عفو عام به موجب قانون و از سوی مجلس شورای اسلامی و عفو خاص از سوی رهبر و بعد از پیشنهاد رییس قوه قضاییه اعطاء میگردد.
3- به موجب عفو عام، عنصر قانونی جرم از بین رفته و آن رفتار، دیگر جرم تلقی نخواهد شد اما در عفو خاص، مجازات ساقط شده یا از بین میرود اما وصف مجرمانه جرم به قوت خود باقی است.
4- عفو عام مختص جرائم تعزیری است اما عفو خاص علاوه بر جرائم تعزیری، شامل جرائم حدی نیز میشود.
عفو عمومی که به موجب قانون در جرائم موجب تعزیر اعطاء میشود، تعقیب و دادرسی را موقوف میکند. در صورت صدور حکم محکومیت، اجرای مجازات موقوف و آثار محکومیت نیز زائل میشود.
عفو، همه آثار محکومیت را منتفی میکند لکن تاثیری در پرداخت دیه و جبران خسارت زیاندیده ندارد.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران