ماده ۱۸۴
قانون مدنی
عقود و معاملات به اقسام ذیل منقسم میشوند:
لازم، جایز، خیاری، منجَّز و معلَّق.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 184 قانون مدنی:
علاوه بر تقسیمات مقرر در این ماده، اقسام دیگری از عقد به طور ضمنی در قانون مدنی آمده است: معوض و مجانی، محقق و احتمالی، معین و غیرمعین، تملیکی و عهدی، رضایی و تشریفاتی، اصلی و تبعی، مغابنهای و مسامحهای، مطلق و مشروط، معاوضات و مشارکات.
10 آبان 1402
777
6 ماه قبل
2205
مفهوم عقد در قانون مدنی
واژه عقد در لغت به معنای بستن و گرهزدن است. در اصطلاح علم حقوق، عقد عبارت است از توافق دو یا چند اراده جهت ایجاد یک اثر حقوقی (مستنبط از ماده 183 قانون مدنی). از تعریف عقد در ماده 183 قانون مدنی چنین بر میآید که اولاً عقد یک عمل حقوقی است که از توافق ارادهی دو یا چند نفر ناشی میشود. ثانیاً اثر عقد، ایجاد تعهد بر عهدهی یکی به نفع دیگری است. عقود را میتوان از جهات مختلفی تقسیمبندی نمود. مقنن در ماده 184 قانون مدنی، اقسام عقود...
مفهوم عقد
به دلالت ماده 183 قانون مدنی، عقد عبارت است از آنکه یک یا چند نفر در مقابل یکدیگر تعهد به انجام امری نمایند که مورد قبول همه آنها باشد. عقد مبتنی بر اراده است و جهت انعقاد آن، وجود حداقل دو اراده لازم و ضروری است. فلذا عقد به عنوان یکی از مهمترین اسباب ایجاد تعهد در قانون مدنی، نقش بنیادینی در تنظیم روابط حقوقی اشخاص ایفا مینماید. مقنن در قانون مدنی ایران، متأثر از متون فقهی، قراردادها را از حیث نحوه انعقاد به انواع مختلفی تقسیم مینماید که یکی از مهمترین آنها...
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران