تفاوت دیه با جزای نقدی چیست؟ ساعت کاری: 9 - 17 Support پشتیبانی: 02126760657

ماده ۷۲۴ قانون مدنی


حواله عقدی است که به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص ثالثی منتقل می‌گردد.

مدیون را مُحیل، طلبکار را مُحتال، شخص ثالث را مُحال‌علیه می‌گویند.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 724 قانون مدنی:

1- حواله عقدی است که به موجب آن طلب فردی که بر عهده مدیون است به فرد ثالثی منتقل می‌شود. در عقد حواله، به طلبکار، محتال گفته می‌شود. مدیون، محیل و شخص ثالث، محال‌علیه می‌باشد. حواله عقدی لازم، معوض و عهدی می‌باشد.

2- اثر انعقاد عقد حواله، انتقال دین می‌باشد اما اگر محال‌علیه (ثالث) به محیل (مدیون) بدهکار باشد، وفق قسمت آخر ماده 710 قانون مدنی، انتقال طلب اتفاق می‌افتد.

3- واژه طلب که در ماده 724 قانون مدنی بکار برده شده است بمعنای آن نیست که لزوماً حواله باعث انتقال طلب شود چراکه منظور مقنن از واژه طلب، طلب محتال (طلبکار) از محیل (بدهکار) است این امر بدان معنا است که مدیون بدهی خود به طلبکار را به فرد ثالث منتقل می‌کند و بر این اساس بدهکار تغییر می‌کند در صورتی که در انتقال طلب، طلبکار می‌بایست جای خود را به شخص ثالث بدهد.


18 آبان 1402 894
دریافت مشاوره حقوقی