عفو یا تخفیف مجازات محکومان، در حدود موازین اسلامی پس از پیشنهاد رییس قوه قضاییه با مقام رهبری است.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 96 قانون مجازات اسلامی:
1- عفو به عنوان یکی از اسباب سقوط مجازات، به معنای بخشیده شدن متهم از سوی شخص یا نهادی غیر از شاکی یا مدعی خصوصی است. عفو اعم است از عفو عام و عفو خاص.
2- عفو عام به موجب قانون و از سوی مجلس شورای اسلامی و عفو خاص از سوی رهبری و بعد از پیشنهاد رییس قوه قضاییه اعطاء میگردد.
3- به موجب عفو عام، عنصر قانونی جرم از بین رفته و آن رفتار، دیگر جرم تلقی نخواهد شد اما در عفو خاص، مجازات ساقط شده یا از بین میرود اما وصف مجرمانه جرم به قوت خود باقی است.
4- عفو عام مختص جرائم تعزیری است اما عفو خاص علاوه بر جرائم تعزیری، شامل جرائم حدی نیز میشود.
مطلب مرتبط: عفو چیست؟ انواع آن کدام است؟
5- عفو خصوصی به عفوی گفته میشود که از سوی مقام معظم رهبری پس از پیشنهاد رییس قوه قضاییه به برخی از محکومان اعطاء میگردد. در اینصورت رهبری میتواند تمام یا بخشی از مجازات مرتکبین را مورد عفو قرار دهد.
6- در خصوص تفاوتهای میان عفو عمومی و عفو خصوصی میتوان بیان نمود که اولاً اعطای عفو عمومی در زمره اختیارات مقنن لکن اعطای عفو خصوصی با مقام رهبری است. ثانیاً عفو عمومی شامل حال تمامی محکومان و متهمان میشود اما عفو خصوصی صرفاً در خصوص محکومان است. ثالثاً در عفو عمومی تمامی مجازاتهای اصلی، تکمیلی و تبعی از بین میرود لکن در عفو خصوصی فقط مجازات اصلی از بین میرود. رابعاً عفو عمومی شامل تمامی اشخاص دخیل در ارتکاب جرم اعم از مرتکب، شرکا و معاونین میشود اما عفو خصوصی تنها شامل حال مرتکبین جرم میشود.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران