ماده ۶۰۷
قانون مدنی
ودیعه عقدی است که به موجب آن یک نفر مال خود را به دیگری میسپارد برای آنکه آن را مجاناً نگاه دارد. ودیعهگذار مودع و ودیعهگیر را مستودع یا امین میگویند.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 607 قانون مدنی:
1- ودیعه مشتق از «وَدَعَ» به معنای سپردن است.
2- ودیعه از حیث وحدت یا تعدد عوضین عقدی است مجانی که در مقابل عقد معوض قرار دارد.
عقد مجانی عقدی است که یک عِوض دارد و در مقابل آن عِوض، هیچ عِوض دیگری قرار ندارد مانند عقد هبه، عقد عاریه و عقد ودیعه.
عقد معوض عقدی است که دو عِوض (مورد معامله) دارد که در مقابل هم هستند مانند عقد بیع و عقد اجاره.
3- ودیعه عقدی است که در آن یک شخص به شخص دیگری برای حفاظت از اموالش اذن میدهد.
4- ودیعه عقدی است اذنی، جایز، رضایی و رایگان که اثر اصلی آن اذن و اعطای نیابت از سوی مودع (ودیعهگذار) به مستودع یا امین (ودیعهگیر) است.
17 آبان 1402
798
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران