ماده ۶۹۰ قانون مدنی

در ضمان شرط نیست که ضامن مالدار باشد، لیکن اگر مضمون‌له در وقت ضمان به عدم تمکن ضامن جاهل بوده باشد می‌تواند عقد ضمان را فسخ کند ولی اگر ضامن بعد از عقد غیر ملیء شود مضمون‌له خیاری نخواهد داشت.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 690 قانون مدنی:

1- مطابق با مندرجات موجود در ماده 690 قانون مدنی، در تحقق عقد ضمان، داشتن تمکن مالی داشتن ضامن، شرط نمی‌باشد لکن چنان‌چه ضامن، معسر بوده و در زمان عقد ضمان، مضمون‌له اطلاعی در این خصوص نداشته بوده باشد، وی اختیار فسخ عقد ضمان بدین جهت را خواهد داشت. سزاوار توجه است که معسر شدن ضامن پس از انعقاد عقد ضمان، باعث ایجاد حق فسخ برای مضمون‌له نخواهد شد.

2- بنابر نظر جناب دکتر کاتوزیان، حق فسخی که برای مضمون‌له به جهت عدم اطلاع از معسر بودن ضامن ایجاد می‌شود، منبعث از خیار تخلف از شرط ضمنی مالدار بودن ضامن است.

3- در فرضی که مدیون اصلی ورشکسته شود، طلبکار این اختیار قانونی را خواهد داشت که صرفاً جهت وصول اصل بدهی خویش به ضامن مراجعه نماید. نکته مهم و قابل توجه آن است که ضامن هیچ‌گونه مسئولیتی در خصوص پرداخت خسارت تاخیر تادیه و یا هرگونه جریمه نداشته و‌ ندارد چراکه از تاریخ توقف، ورشکسته از پرداخت خسارت تاخیر تادیه معاف می‌باشد. (مطابق با رای وحدت رویه شماره 155 مورخ ۱۴-۱۲-۱۳۴۷ هیات عمومی دیوان عالی کشور و نیز رای وحدت رویه شماره ۷۸۸ مورخ ۲۷-۰۳-۱۳۹۹ صادره از هیات عمومی دیوان عالی کشور)


17 آبان 1402 501