صلحی که در مورد تنازع یا مبنی بر تسامح باشد قاطع بین طرفین است و هیچ یک نمیتواند آن را فسخ کند اگر چه به ادعای غبن باشد مگر در صورت تخلف شرط با اشتراط خیار.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 761 قانون مدنی:
1- عقد صلح به عقدی میگویند که در خصوص از بین بردن تنازع و اختلاف موجود و همچنین جلوگیری از تنازع احتمالی در خصوص معامله و غیر آن محقق میگردد که اقسام آن اعم است از صلح بر دعوا (موضوع ماده 761 قانون مدنی)، صلح در مورد معامله (موضوع ماده 758 قانون مدنی) و صلح تأمینی (صلحی که به موجب آن مستمری به نفع طرف مصالحه یا شخص ثالثی تعیین میشود، وفق ماده 768 قانون مدنی).
2- صلح مندرج در ماده 761 قانون مدنی در خصوص صلح بر دعوا میباشد. در فرضی که صلح منعقد شده میان طرفین در خصوص تنازع یا مبتنی بر تسامح باشد، میان ایشان قاطع بوده و هیچ یک از آنها حق فسخ آن را نخواهند داشت حتی اگر ادعای مغبون شدن داشته باشند.
3- در صورتی که صلح مبتنی بر معامله باشد، بر عکس صلح مبتنی بر تسامح، علیالاصول تمامی خیارات در آن وجود دارند حتی خیار غبن.