ماده ۸۳۳ قانون مدنی

ورثه موصیٖ نمی‌تواند در موصیٰ‌به تصرف کند مادام که موصیٰ‌له رد یا قبول خود را به آن‌ها اعلام نکرده است.

ورثه موصیٖ نمی‌تواند در موصیٰ‌به تصرف کند مادام که موصیٰ‌له رد یا قبول خود را به آن‌ها اعلام نکرده است.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 833 قانون مدنی:

1- بنابر مندرجات موجود در ماده 833 قانون مدنی، موصی‌له نسبت به وراث موصی دارای حق تقدم می‌باشد. این امر بدان معنا است که تا زمانی که موصی‌له قبول یا رد خود را نسبت به وصیت تملیکی اعلام ننموده باشد، وراث نمی‌توانند در موصی‌به تصرفی داشته باشند.

2- چنان‌چه موصی‌له، نسبت به اعلام قبولی یا رد، تاخیر نمایند و تاخیر ایشان باعث‌ ورود ضرر به وراث شود، وراث می‌توانند با مراجعه به دادگاه، الزام موصی‌له به اعلام قبولی یا رد وصیت را تقاضا نمایند. ذکر این نکته حائز اهمیت است که مقنن در خصوص این امر که پس از صدور حکم دادگاه مبنی بر الزام موصی‌له، چنان‌چه ایشان هم‌چنان اعلام نظر ننماید، تعیین تکلیف ننموده است. برخی از حقوقدانان معتقدند که دادگاه در وهله نخست می‌بایست مهلت عرفی متناسبی به موصی‌له جهت قبول یا رد وصیت تملیکی اعطاء نماید و در صورت گذشت این مهلت و عدم اعلام‌نظر از سوی آنها، سکوت ایشان دال بر رد وصیت تملیکی تلقی گردد. عده‌ای دیگر از حقوقدانان بر این باورند که وفق تبصره ماده 47 قانون اجرای احکام مدنی می‌بایست برای موصی‌له جریمه تعیین گردد. به نظر می‌رسد با تدقیق در رویه قضایی و متون فقهی و حقوقی، نظریه اول محکمه‌پسندتر باشد چراکه بلاتکلیف ماندن وراث از عدالت و انصاف خارج می‌باشد.

مطلب مرتبط: وصیت تملیکی چیست؟ شرایط تحقق آن کدام است؟


20 آبان 1402 344