هر کس به واسطه دادن ادویه یا وسایل دیگری موجب سقط جنین زن گردد به شش ماه تا یک سال حبس محکوم میشود و اگر عالماً و عامداً زن حاملهای را دلالت به استعمال ادویه یا وسایل دیگری نماید که جنین وی سقط گردد به حبس از سه تا شش ماه محکوم خواهد شد مگر اینکه ثابت شود این اقدام برای حفظ حیات مادر میباشد و در هر مورد حکم به پرداخت دیه مطابق مقررات مربوط داده خواهد شد.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 623 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات:
1- مقنن در ماده 623 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات شرایطی را برشمرده است که به موجب آن جرم سقط جنین در دو حالت ارتکاب مییابد. در صورتی که شخص ثالثی شخصاً با دادن ادویه به یک خانم باردار یا به هر طریق دیگری، باعث سقط جنین او شود، محکوم به تحمل حبس و پرداخت دیه خواهد شد لکن اگر شخص ثالث، خانم باردار را در استفاده از ادویه یا وسایل دیگر راهنمایی نماید و خود در انجام این کار دخالتی نداشته باشد و خانم باردار، خود اقدام به سقط جنین نماید، شخص ثالث فقط به حبس محکوم شده و پرداخت دیه بر عهده مادر خواهد بود.
2- گرچه سقط جنین ممنوع است اما مستند به ماده 56 قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب 1400، اجازه سقط جنین در جهت حفظ حیات و سلامتی مادر فقط تا پیش از چهار ماهگی مجاز است.
در این خصوص لازم به توضیح است که مادر صرفاً در مواردی که احتمال بدهد شرایط زیر محقق میشود، میتواند درخواست سقط جنین را به مراکز پزشکی قانونی تقدیم نماید. همچنین کلیه مراکز پزشکی قانونی در مراکز استانها مکلفند درخواستهای واصله را فوراً به کمیسیون سقط قانونی ارجاع نمایند. این کمیسیون مرکب از یک قاضی ویژه، یک پزشک متخصص متعهد و یک متخصص پزشک قانونی در استخدام سازمان پزشکی قانونی، حداکثر ظرف یک هفته تشکیل میشود. رای لازم توسط قاضی عضو کمیسیون با رعایت اصل عدم جواز سقط در موارد تردید صادر میگردد. قاضی عضو در کمیسیون مذکور با حصول اطمینان نسبت به یکی از موارد ذیل مجوز سقط قانونی را با اعتبار حداکثر پانزده روزه صادر مینماید:
الف- در صورتی که جان مادر به شکل جدی در خطر باشد و راه نجات مادر منحصر در سقط جنین بوده و سن جنین کمتر از چهار ماه باشد و نشانهها و امارات ولوج روح در جنین نباشد،
ب- در مواردی که اگر جنین سقط نشود مادر و جنین هر دو فوت میکنند و راه نجات مادر منحصر در اسقاط جنین است،
ج- چنانچه پس از اخذ اظهارات ولی، جمیع شرایط زیر احراز شود:
- رضایت مادر
- وجود حرج (مشقت شدید غیرقابل تحمل) برای مادر
- وجود قطعی ناهنجاریهای جنینی غیرقابل درمان، در مواردی که حرج مربوط به بیماری یا نقص در جنین است
- فقدان امکان جبران و جایگزینی برای حرج مادر
- فقدان نشانهها و امارات ولوج روح
- کمتر از چهار ماه بودن سن جنین.
3- چنانچه پزشک تشخیص دهد که حفظ حیات مادر در گرو سقط جنین است، مستفاد از قاعده اضطرار موضوع ماده 152 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، جهت دفع ضرر، در هر مرحلهای امکان سقط جنین وجود دارد.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران