ماده ۲۳۲ قانون مدنی

شروط مفصله ذیل باطل است ولی مفسد عقد نیست:

۱- شرطی که انجام آن غیر مقدور باشد.

۲- شرطی که در آن نفع و فایده نباشد.

۳- شرطی که نامشروع باشد.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 232 قانون مدنی:

1- به دلالت ماده 232 قانون مدنی شرط مقدور و مشروع و دارای نفع عقلایی صحیح می‌باشد. چنان‌چه شرطی غیرمقدور یا نامشروع بوده و یا آنکه دارای نفع نباشد، باطل می‌باشد اما باعث باطل گردیدن عقد نمی‌گردد.

2- در فرضی که شرط فعلی در قرارداد درج شده باشد که هیچ‌کس قادر به انجام آن نباشد، شرط فعل، باطل خواهد بود.

3- مطابق با نظر جناب دکتر کاتوزیان، شرط زمانی غیرمقدور بوده و باطل است که به جهت وضعیت مال یا طبیعت کار موضوع تعهد، امکان انجام آن به هیچ وجه وجود نداشته باشد مانند آموزش زبان به آهو.

4- شرط نامشروع به شرطی می‌گویند که مخالف با قانون آمره، اخلاق حسنه یا نظم عمومی است مانند آنکه در قرارداد میان کارگر و کارفرما شرط شود که کارفرما هیچ مسئولیتی در بیمه نمودن کارگر نداشته باشد.

5- معیار سنجش مفید بودن یا نبودن شرط مندرج در قرارداد، بنای عقلا است که حتماً جهت احراز آن می‌بایست ویژگی‌های رابطه طرفین قرارداد نیز مورد توجه قرار گیرد.

مطلب مرتبط: شروط باطل چیست؟ اقسام آن کدام است؟


10 آبان 1402 1503