ماده ۳۳۸ قانون مدنی

بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 338 قانون مدنی:

1- بیع، عقدی است، لازم، تملیکی، معوض، اصولاً رضایی و مبیع در آن عین است، نه منفعت یا حق.

2- نظر به ماده 338 قانون مدنی، عقد بیع عقدی است معوض (معاوضی)، چراکه در آن یکی از طرفین، مالی به طرف دیگر می‌دهد و در ازای آن، مالی دریافت می‌کند. فی‌الواقع در عقد معوض، دو عوض وجود دارد که یکی در مقابل دیگری قرار می‌گیرد.

3- از تعریف ماده 338 قانون مدنی مشخص می‌گردد که مبیع می‌بایست از اموال عینی مانند زمین، خانه، گندم و نظایر آن باشد. لذا هیچ‌گاه نمی‌توان منفعت مانند حق انتفاع را مبیع قرار داد.

مطلب مرتبط: تفاوت مبایعه‌نامه و قولنامه چیست؟

4- عوض مقرر شده در عقد بیع می‌تواند پول باشد می‌تواند نباشد، اطلاق این ماده آن است که این عوض می‌تواند کالا یا خدمات یا حق‌الامتیاز باشد.

5- عقد بیع از عقود معوض است. عقد معوض عقدی است که دو عوض (مورد معامله) دارد که در مقابل هم هستند. عقد معوض در مقابل عقد مجانی قرار دارد.

مطلب مرتبط: شروط اختصاصی صحت عقد بیع کدام‌اند؟


13 آبان 1402 6379