وصیت تملیکی عبارت است از اینکه کسی عین یا منفعتی را از مال خود برای زمان بعد از فوتش به دیگری مجاناً تملیک کند.
وصیت عهدی عبارت است از اینکه شخصی یک یا چند نفر را برای انجام امر یا اموری یا تصرفات دیگری مأمور مینماید. وصیتکننده موصیٖ، کسی که وصیت تملیکی به نفع او شده است موصیٰله، مورد وصیت موصیٰبه، و کسی که به موجب وصیت عهدی ولیّ بر مورد ثلث یا بر صغیر قرار داده میشود وصی نامیده میشود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 826 قانون مدنی:
1- واژه وصیت از منظر لغوی به معنای توصیه و سفارش کردن میباشد. در اصطلاح علم حقوق، وصیت به عمل حقوقی اطلاق میگردد که تاثیر آن معلّق بر فوت انشاءکننده یا تنظیمکننده آن (موصی) است.
2- به دلالت ماده 825 قانون مدنی، اقسام وصیت اعماند از وصیت تملیکی و وصیت عهدی.
3- وصیت تملیکی عقدی است که به موجب آن فرد در مقام وصیتکننده، عین یا منفعتی از مال خود را (موصیبه) به نفع فرد دیگر (موصیله) برای زمان بعد از فوت خود وصیت مینماید اما وصیت عهدی یک ایقاع است که تنها با اراده وصیتکننده منعقد گردیده و بر حسب آن وصیتکننده، فردی (وصی) را برای انجام اموری مامور مینماید.
4- در وصیت عهدی، تعیین وصی شرط صحت تلقی نمیگردد فلذا بدون تعیین وصی نیز وصیت عهدی صحیح خواهد بود.
5- تحقق وصیت تملیکی منوط بر قبول موصیله پس از فوت موصی خواهد بود چراکه وصیت تملیکی یک عقد بوده و نیازمند قبول است.