ماده ۴۱۹ قانون آیین دادرسی کیفری

احاله در موارد زیر صورت می‌‏گیرد:

الف- متهم یا بیشتر متهمان در حوزه دادگاه دیگری اقامت داشته باشند.

ب- محل وقوع جرم از دادگاه صالح دور باشد، به نحوی که دادگاه دیگر به‌علت نزدیک بودن به محل وقوع آن، آسان‌تر بتواند به موضوع رسیدگی کند.

تبصره- احاله پرونده نباید به کیفیتی باشد که موجب عسر و حرج شاکی و یا مدعی خصوصی شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 419 قانون آیین دادرسی کیفری:

1- مطابق با موازین مندرج در ماده 419 قانون آیین دادرسی کیفری موارد انجام احاله معطوف به زمانی است که متهم یا اکثر متهمین در حوزه دادگاه دیگری اقامت دارند یا آنکه محل وقوع جرم از محل دادگاه صلاحیت‌دار دور باشد و همین امر باعث شود که دادگاه نزدیک‌تر به محل وقوع، با کیفیت بهتری بتواند به موضوع جرم رسیدگی نماید.

2- بنابر صراحت مقنن در ماده 419 قانون آیین دادرسی کیفری موارد احاله در قانون احصاء و مشخص شده‌اند فلذا در سایر موارد می‌توان پرونده را با صدور قرار نیابت قضایی به حوزه دیگری ارسال نمود. (در نیابت قضایی مرجع مجری نیابت موظف است که تحقیقات و دستورات مورد نظر مرجع اعطاءکننده نیابت را انجام داده و مجدد پرونده را به دادگاه معطی نیابت عودت دهد فلذا مرجع مجری نیابت اختیار صدور رای ندارد.)

3- در فرضی که شاکی یا اکثریت شکات در حوزه قضایی دیگری اقامت داشته باشند، قرار نیابت قضایی صادر می‌شود نه احاله.

مطلب مرتبط: احاله در امور کیفری به چه معناست؟


08 آذر 1402 299
مقالات دعاوی کیفری
2 ماه قبل 3376
تعریف احاله مطابق با موازین و مندرجات قانونی موجود، رسیدگی به جرائم علی‌الاصول در صلاحیت دادسرا یا دادگاه محل وقوع جرم می‌باشد (به صراحت صدر ماده 310 قانون آیین دادرسی کیفری). این امر بدان معنا است که دادگاه یا دادسرای صالح به رسیدگی به جرم، دادسرا یا دادگاه محل وقوع جرم می‌باشد که شکایت شاکی در آنجا رسیدگی می‌گردد. علت آنکه دادسرا یا دادگاه محل وقوع جرم، صالح به رسیدگی انتخاب شده است آن است که از حیث دسترسی به شاکی و متهم و هم‌چنین انجام تحقیقات مقدماتی پیرامون موضوع جرم، این محل مناسب‌تر می‌باشد....

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.