اصل 45
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
انفال و ثروتهای عمومی از قبیل زمینهای موات یا رها شده، معادن، دریاها، دریاچه، رودخانهها و سایر آبهای عمومی، کوهها، درهها، جنگلها، نیزارها، بیشههای طبیعی، مراتعی که حریم نیست، ارث بدون وارث، و اموال مجهولالمالک و اموال عمومی که از غاصبین مسترد میشود در اختیار حکومت اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آنها عمل نماید. تفصیل و ترتیب استفاده از هر یک را قانون معین میکند.
22 آبان 1402
1259
7 ماه قبل
5283
نحوه طرح دعوای ابطال رای کمیسیون ماده 12
مطابق با نظر جمیع فقها، زمین موات، زمین معطل و خراب مانده است. علامه محقق حلی (ره) در خصوص زمین موات اعلام داشته است که زمین یا آباد است یا غیر آباد. زمین آباد متعلق به مالک آن است اما زمین موات (غیر آباد)، زمینی است که بنا به دلایلی اعم از معطل و بیکار ماندن آن یا قطع و بریدن درختان و یا عوامل دیگری که مانع استفاده و بهرهبرداری از زمین محسوب میشوند، مورد استفاده قرار نمیگیرد. از منظر قانونگذار، در تعریف زمین موات از دیدگاه...
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران