عاریهدهنده علاوه بر اهلیت باید مالک منفعت مالی باشد که عاریه میدهد اگرچه مالک عین نباشد.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 636 قانون مدنی:
1- قانونگذار در ماده 636 قانون مدنی در ارتباط لزوم اهلیت و مالکیت عاریهدهنده بر منفعت مال مورد عاریه تاکید نموده است. حسب ماده فوقالاشاره عاریهدهنده در وهله نخست میبایست دارای اهلیت باشد (بالغ، عاقل و رشید باشد) و سپس مالک منفعت مال مورد عاریه باشد فلذا لزومی ندارد که وی مالک عین مال نیز باشد.
2- عقد عاریه به عقدی اطلاق میگردد که بر حسب آن فردی (مُعیر) به فرد دیگر (مُستَعیر) اجازه میدهد که از عین مال متعلق به او بصورت رایگان استفاده نماید. (وفق ماده 635 قانون مدنی)
3- مستنبط از ماده 474 قانون مدنی علیالاصول این امکان برای مستاجر وجود دارد که عین مستاجره را به فرد دیگری به عاریه دهد مشروط بر آنکه در قرارداد اجاره این حق از وی سلب نشده باشد.
4- در عقد عاریه، مستعیر (فردی که از مال مورد عاریه مجاناً منتفع میشود) مالک منفعت نمیشود بلکه فقط إذن در انتقاع دارد فلذا برعکس عقد اجاره، وی نمیتواند مال مورد عاریه را به دیگری عاریه دهد.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران