ماده ۸۴۶ قانون مدنی

هر‌گاه موصیٰ‌به منافع ملکی باشد دائماً یا در مدت معین به طریق ذیل از ثلث اخراج می‌شود؛

بدواً عین ملک با منافع آن تقویم می‌شود سپس ملک مزبور با ملاحظه مسلوب‌المنفعه بودن در مدت وصیت تقویم شده تفاوت بین دو قیمت از ثلث حساب می‌شود.

اگر موصیٰ‌به منافع دائمی ملک بوده و بدین جهت عین ملک قیمتی نداشته باشد قیمت ملک با ملاحظه منافع از ثلث محسوب می‌شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 846 قانون مدنی:

1- وصیت در اصطلاح حقوقی به عملی اطلاق می‌گردد که تاثیر آن منوط بر فوت انشاءکننده وصیت (=موصی) می‌باشد.

2- مقنن در ماده 846 قانون مدنی در خصوص وصیت به منفعت تعیین تکلیف نموده است. حسب مندرجات ماده فوق‌الاشاره، در صورتی که موصی، منافع ملکی را وصیت نموده باشد، در ابتدای امر می‌بایست قیمت عین ملک به همراه منافع آن تقویم و تعیین شود و سپس عین ملک با در نظر گرفتن مسلوب‌المنفعه بودن در مدت وصیت تقویم گردیده و تفاوت میان این دو قیمت، از یک‌سوم اموال محاسبه گردد. حال چنان‌چه موضوع وصیت، منافع دائمی ملک باشد، از آنجایی که عین ملک، قیمتی ندارد، قیمت ملک با در نظر گرفتن منافع از ثلث اموال محسوب خواهد شد.

3- نکته مهم و قابل توجه آن است که زمان استفاده موصی‌له از موصی‌به، از تاریخ فوت موصی می‌باشد مگر آنکه خلاف این مورد ثابت شود.

بیشتر بخوانید: نحوه طرح دعوای تایید یا تنفیذ وصیت‌نامه


20 آبان 1402 626