ماده ۴۶۴ قانون آیین دادرسی کیفری

جهات فرجام‌خواهی به قرار زیر است:

الف- ادعای عدم رعایت قوانین مربوط به تقصیر متهم و مجازات قانونی او

ب- ادعای عدم رعایت اصول دادرسی با درجه‌ای از اهمیت منجر به بی‌اعتباری رای دادگاه

پ- عدم انطباق مستندات با مدارک موجود در پرونده


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری:

1- قانونگذار در ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، جهات فرجام‌خواهی در دعاوی کیفری را برشمرده است.

2- به شرح مندرج در بند الف ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، در صورتی که رایی بدون رعایت قوانین و مقررات مربوط به تقصیر متهم صادر شده باشد، با استناد به بند فوق‌الاشاره قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور خواهد بود؛ بطور مثال در فرضی که شخص «الف» که دچار جنون دائمی است مرتکب جرمی شود که دادگاه بدون توجه به وجود یکی از موانع مسئولیت کیفری (جنون) اقدام به محکوم نمو‌دن وی‌ نموده باشد، در این‌صورت مجازات تعیین شده نادرست بوده و دیوان عالی کشور وفق بند «الف» ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، این حکم را نقض می‌نماید.

3- در صورت نقض و عدم رعایت اصول دادرسی و یا استناد دادگاه به مواردی که برخلاف محتویات و مدارک موجود در پرونده باشد، مستند به بندهای «ب» و «پ» ماده 464 قانون آیین دادرسی کیفری، امکان فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور میسر خواهد بود.

مطلب مرتبط: نحوه رسیدگی دیوان عالی کشور در دعاوی کیفری چگونه است؟


08 آذر 1402 624