در جرائم تعزیری درجه شش، هفت و هشت چنانچه مرتکب توبه نماید و ندامت و اصلاح او برای قاضی محرز شود، مجازات ساقط میشود. در سایر جرائم موجب تعزیر دادگاه میتواند مقررات راجع به تخفیف مجازات را اعمال نماید.
تبصره 1- مقررات راجع به توبه درباره کسانی که مقررات تکرار جرائم تعزیری در مورد آنها اعمال میشود، جاری نمیگردد.
تبصره 2- اطلاق مقررات این ماده و همچنین بند (ب) ماده (۷) و بندهای (الف) و (ب) ماده (۸) و مواد (۲۷)، (۳۹)، (۴۰)، (۴۵)، (۴۶)، (۹۳)، (۹۴) و (۱۰۵) این قانون شامل تعزیرات منصوص شرعی نمیشود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 115 قانون مجازات اسلامی:
1- توبه به عنوان یکی از اسباب سقوط مجازات، حالتی نفسانی است که متضمن توجه و بازگشت انسان به سوی خدا پس از ارتکاب رفتار مجرمانه میباشد. بهگونهای که مرتکب به زشتی رفتار خویش آگاه و ندامت و اصلاح در رفتار وی مشاهده و بر ترک آن رفتار در آینده مصمم شود و سعی خود را برای اصلاح و جبران خسارت بکار گیرد.
2- منظور مقنن از تعزیرات منصوص شرعی مندرج در تبصره 2 ماده 115 قانون مجازات اسلامی، تعزیری است که نوع و مقدار آن غیرقابل تغییر باشد. به بیانی دیگر برخی از جرائم یا به لحاظ توجه ویژه شرع به آنها، یا به دلیل اهمیتشان، مرور زمانناپذیر هستند که از آن دسته میتوان به جرائم تعزیری منصوص شرعی اشاره نمود. مطابق با تبصره فوقالاشاره توبه در خصوص تعزیرات منصوص شرعی فاقد تاثیر میباشد.
3- به دلالت ماده 115 قانون مجازات اسلامی در جرائم مستوجب تعزیر درجات 6 الی 8، با توبه مرتکب جرم و احراز آن توسط قاضی دادگاه، مجازات ساقط میشود اما توبه مرتکب در جرائم مستوجب تعزیر درجات 1 الی 5، صرفاً موجب تخفیف مجازات میگردد.
4- در جرائم تعزیری قابل گذشت همچون جرائم تعزیری غیرقابل گذشت، توبه مرتکب حسب مورد باعث سقوط مجازات یا تخفیف آن خواهد شد.