ماده ۲۹۳ قانون مجازات اسلامی

هرگاه فردی مرتکب جنایت عمدی گردد لکن نتیجه رفتار ارتکابی، بیشتر از مقصود وی واقع شود، چنانچه جنایت واقع شده، مشمول تعریف جنایات عمدی نشود، نسبت به جنایت کمتر، عمدی و نسبت به جنایت بیشتر، شبه‌عمدی محسوب می‌شود، مانند آنکه انگشت کسی را قطع کند و به سبب آن دست وی قطع شود و یا فوت کند که نسبت به قطع انگشت عمدی و نسبت به قطع دست و یا فوت شبه‌عمدی است.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 293 قانون مجازات اسلامی:

قانونگذار در ماده 293 قانون مجازات اسلامی شرایطی را پیش‌بینی نموده است که به موجب آن، در صورتی که فردی مرتکب یک جرم عمدی شده باشد اما نتیجه حاصله از رفتار ارتکابی او بیشتر از نیت و هدف وی بوده باشد، اگر جنایت ارتکابی او مشمول جنایت عمدی نشود، نسبت به جنایت کمتر، عمدی و نسبت به جنایت بیشتر شبه‌عمدی خواهد بود. ناگفته نماند که شبه‌عمدی فرض نمودن جنایت در این حالت مشروط بر آن است که نوعاً از رفتار مرتکب جرم، نتیجه بیشتری ایجاد نشود و الّا میزان زاید نیز جنایت عمدی محسوب خواهد شد؛ بطور مثال شخص «الف» به قصد کشتن شخص «ب» سنگ بزرگی را به سر او کوبیده و بعد از مدتی شخص «ب» به دلیل همین ضربه وارده به سر، فوت می‌کند، قتل عمدی شخص «الف»، ثابت و در صورت وجود سایر شرایط وی قصاص می‌گردد حال چنان‌چه در مدت زمان ورود ضربه تا فوت شخص «ب»، دیه‌ای از سوی شخص «الف» به شخص «ب» پرداخت شده باشد، اولیای‌دم شخص «ب» پس از عودت آن به شخص «الف» می‌توانند او را قصاص نمایند.


09 آذر 1402 253

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.