ماده ۵۴۶ قانون مدنی

مضاربه عقدی است که به موجب آن احد متعاملین سرمایه می‌دهد با قید اینکه طرف دیگر با آن تجارت کرده و در سود آن شریک ‌باشند صاحب سرمایه مالک و عامل مضارب نامیده می‌شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 546 قانون مدنی:

1- قانونگذار در ماده 546 قانون مدنی به تعریف عقد مضاربه پرداخته است. عقد مضاربه عقدی است جایز، اذنی، معوض، رضایی و احتمالی که تعیین مدت در آن شرط نمی‌باشد. 

2- مستند به تبصره 1 ماده 93 قانون مالیات‌های مستقیم، شرکتی که در اثر انعقاد عقد مضاربه تشکیل می‌شود دارای شخصیت حقوقی نبوده فلذا تمامی معاملات انجام گرفته به نام عامل (مضارب) و توسط او صورت می‌پذیرد و نتیجه معاملات برای صاحب سرمایه منظور خواهد شد علی‌ایحال از منظر مالیاتی، چنانچه مالک و عامل شخص حقیقی باشند درآمد ناشی از فعالیت‌های مضاربه، تابع مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی خواهد بود.

3- به عقیده آقای دکتر لنگرودی از آنجایی که فعالیت‌های تجاری صورت پذیرفته در عقد مضاربه در قالب هیچکدام از شرکت‌های تجاری نمی‌گنجد فلذا مالک و مضارب در برابر طلبکاران دارای مسئولیت تضامنی بوده و هر یک به تنهایی مسئول پرداخت کل دیون می‌باشند.

مطلب مرتبط: نحوه طرح دعوای اثبات عقد مضاربه


17 آبان 1402 720
مقالات امور قراردادها
2 سال قبل 3802
نحوه طرح دعوای اثبات عقد مضاربه مضاربه به عقدی گفته می شود که مطابق با آن، یکی از طرفین عقد به طرف دیگر سرمایه ای می دهد به این شرط که او با آن سرمایه کار کرده و در سود آن با طرف مقابل شریک باشد. به فردی که صاحب سرمایه است، مالک و به طرف مقابل، مضارب گفته می شود (مستنبط از ماده ۵۴۴ قانون مدنی). همانگونه که عرض گردید، در این قرارداد سرمایه ای از سوی یکی از طرفین به طرف دیگر داده می شود تا وی بتواند با آن سرمایه کسب و...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.