ماده ۸۴۶ قانون مدنی

هر‌گاه موصیٰ‌به منافع ملکی باشد دائماً یا در مدت معین به طریق ذیل از ثلث اخراج می‌شود؛

بدواً عین ملک با منافع آن تقویم می‌شود سپس ملک مزبور با ملاحظه مسلوب‌المنفعه بودن در مدت وصیت تقویم شده تفاوت بین دو قیمت از ثلث حساب می‌شود.

اگر موصیٰ‌به منافع دائمی ملک بوده و بدین جهت عین ملک قیمتی نداشته باشد قیمت ملک با ملاحظه منافع از ثلث محسوب می‌شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 846 قانون مدنی:

1- وصیت در اصطلاح حقوقی به عملی اطلاق می‌گردد که تاثیر آن منوط بر فوت انشاءکننده وصیت (=موصی) می‌باشد.

2- مقنن در ماده 846 قانون مدنی در خصوص وصیت به منفعت تعیین تکلیف نموده است. حسب مندرجات ماده فوق‌الاشاره، در صورتی که موصی، منافع ملکی را وصیت نموده باشد، در ابتدای امر می‌بایست قیمت عین ملک به همراه منافع آن تقویم و تعیین شود و سپس عین ملک با در نظر گرفتن مسلوب‌المنفعه بودن در مدت وصیت تقویم گردیده و تفاوت میان این دو قیمت، از یک‌سوم اموال محاسبه گردد. حال چنان‌چه موضوع وصیت، منافع دائمی ملک باشد، از آنجایی که عین ملک، قیمتی ندارد، قیمت ملک با در نظر گرفتن منافع از ثلث اموال محسوب خواهد شد.

3- نکته مهم و قابل توجه آن است که زمان استفاده موصی‌له از موصی‌به، از تاریخ فوت موصی می‌باشد مگر آنکه خلاف این مورد ثابت شود.

بیشتر بخوانید: نحوه طرح دعوای تایید یا تنفیذ وصیت‌نامه


20 آبان 1402 446
مقالات دعاوی امور حسبی
2 سال قبل 4166
نحوه درخواست اخراج ثلث از ترکه مطابق با قوانین و مقررات موجود، هر شخصی این حق را دارد که تا زمانی که در قید حیات است، تا یک سوم اموالش را به سود دیگران وصیت نماید. در این صورت پس از فوت موصی (وصیت کننده)، اگر موصی له (کسی که وصیت به نفع او شده است) و وراث، با یکدیگر در خصوص موصی به (مورد وصیت)، توافق و اتفاق نظر داشته باشند که مشکلی پیش نخواهد آمد اما اگر میان آنها، توافقی حاصل نگردد، موصی له می بایست به دادگاه صالح مراجعه نموده و دعوایی...
مقالات دعاوی امور حسبی
2 ماه قبل 11936
دعوای تایید یا تنفیذ وصیت نامه وصیت در لغت به معنای توصیه و سفارش کردن است. وصیت در اصطلاح حقوقی به عمل حقوقی گفته می‌شود که اثر آن، معلق به فوت تنظیم‌کننده وصیت‌نامه است، بنابراین جوهر و ذات وصیت، تصرف پس از مرگ است و فقها به سبب تعلیق وصیت بر مرگ، تصرفات پس از مرگ را «معلّقات» و تصرفات زمان حیات را «منجّزات» نامیده‌اند. مقنن در پاره‌ای از مواد قانون مدنی و هم‌چنین قانون امور حسبی، مقررات ویژه‌ای را در این خصوص وضع نموده است. وفق مندرجات موجود در قانون امور حسبی، وصیت به...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.