ماده ۱۵۴ قانون مجازات اسلامی

مستی و بی‌ارادگی حاصل از مصرف اختیاری مسکرات، مواد مخدر و روان‌گردان و نظایر آنها، مانع مجازات نیست مگر این‌که ثابت شود مرتکب حین ارتکاب جرم به طور کلی مسلوب‌الاختیار بوده است. لکن چنانچه ثابت شود مصرف این مواد به منظور ارتکاب جرم یا با علم به تحقق آن بوده است و جرم مورد نظر واقع شود، به مجازات هر دو جرم محکوم می‌شود.


مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 154 قانون مجازات اسلامی:

1- به دلالت ماده 154 قانون مجازات اسلامی، مستی و بی‌ارادگی ناشی از مصرف مواد مخدر و روان‌گردان، در صورتی از عوامل رافع مسئولیت کیفری به شمار می‌روند که مرتکب، حین ارتکاب جرم به صورت کلی اراده خود را از دست داده باشد.

2- فردی که اقدام به استعمال مشروبات الکلی نموده باشد در صورتی از مجازات معاف می‌شود که اولاً در زمان ارتکاب جرم به صورت کلی اراده خود را از دست داده باشد. ثانیاً خود را برای ارتکاب جرم مست ننموده باشد.

مطلب مرتبط: مستی به عنوان یکی از موانع مسئولیت کیفری


09 آذر 1402 1021
مقالات دعاوی کیفری
12 ماه قبل 6171
مستی به عنوان یکی از موانع مسئولیت کیفری موانع مسئولیت کیفری به موانعی گفته می‌شود که باعث زائل گردیدن و از بین رفتن مسئولیت کیفری مرتکبین جرم می‌گردند. موانع مسئولیت کیفری در بعضی از نظام‌های حقوقی، به عوامل موجهه جرم و عوامل معذورکننده تقسیم می‌گردند. منظور از عوامل موجهه جرم، عواملی می‌باشند که باعث می‌شوند عمل زشت و ناپسند مرتکب جرم، به عملی خوب و پسندیده تبدیل شود مانند دفاع مشروع. عوامل معذورکننده عواملی می‌باشند که باعث می‌گردند عمل زشت و ناپسند مرتکب، بدلیل وجود این عوامل اعم از مستی، صغر و … قابل سرزنش نباشد. مستی...

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.