کارفرمایانی که مشمول قانون کار هستند مسئول جبران خساراتی میباشند که از طرف کارکنان اداری و یا کارگران آنان در حین انجام کار یا به مناسبت آن وارد شده است مگر اینکه محرز شود تمام احتیاطهایی که اوضاع و احوال قضیه ایجاب مینموده، به عمل آورده یا این که اگر احتیاطهای مزبور را به عمل میآوردند باز هم جلوگیری از ورود زیان مقدور نمیبود. کارفرما میتواند به واردکننده خسارت در صورتی که مطابق قانون مسئول شناخته شود مراجعه نماید.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 12 قانون مسئولیت مدنی:
1- مطابق با نظر آقای دکتر کاتوزیان، مقنن در ماده 12 قانون مسئولیت مدنی در خصوص تقصیر کارفرما صحبت نموده است یعنی اینکه میبایست تقصیر کارفرما ثابت شود فلذا کارفرما نیز میتواند خلاف آن را ثابت کرده تا از مسئولیت بری شود.
2- مطابق با ماده 12 قانون مسئولیت مدنی، شرایط مسئولیت کارفرما در مقابل کارگر اعم است از: الف) رابطه کارگر و کارفرما وفق قانون کار باشد. ب) رابطه سببیت میان عمل کارگر و حادثه زیانبار از سوی زیاندیده، ثابت شده باشد. ج) رابطه منطقی و متعارف میان انجام وظیفه کارگر و ورود ضرر وجود داشته باشد. (اگر کارگری از ماموریت خود سوء استفاده کند و به فرد دیگری ضرر برساند، کارفرما مسئولیتی نخواهد داشت.)
3- از قسمت اخیر ماده 12 قانون مسئولیت مدنی استنباط میگردد که برای رجوع زیاندیده به کارفرما، اثبات تقصیر کارگر شرط نمیباشد و حتی ثابت نمودن عدم تقصیر کارگر از سوی کارفرما تاثیری در رفع مسئولیت از کارفرما نخواهد داشت و کارفرما وظیفه دارد عدم تقصیر خود را ثابت نماید.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران
خدامراد رحمانی