ماده ۱۸۸
قانون مدنی
عقد خیاری آن است که برای طرفین یا یکی از آنها یا برای ثالثی اختیار فسخ باشد.
تفسیر ماده 188 قانون مدنی:
1- خیار در لغت به معنای اختیار است.
2- عقد خیاری آن است که در آن اختیار برهم زدن معامله برای هر دو طرف عقد، یا یکی از آنها و یا برای شخص ثالثی شرط شود.
3- عقد خیاری از عقود لازم است چراکه عقد جایز خود قابل فسخ است و نیازی به درج خیار در آن نمیباشد. به بیانی دیگر در عقد جایز درج خیار در معامله معنایی ندارد.
4- عقد خیاری به عقد لازمی میگویند که در آن شرط خیار شده باشد به عبارت دیگر هر عقد لازمی که در آن خیار وجود دارد نباید آن را خیار دانست، به عقد لازمی که در آن تنها خیار شرط وجود داشته باشد، عقد خیاری میگوییم.
10 آبان 1402
51
1 ماه قبل
172
مفهوم عقد در قانون مدنی
واژه عقد در لغت به معنای بستن و گرهزدن است. در اصطلاح علم حقوق، عقد عبارت است از توافق دو یا چند اراده جهت ایجاد یک اثر حقوقی (مستنبط از ماده 183 قانون مدنی). از تعریف عقد در ماده 183 قانون مدنی چنین بر میآید که اولاً عقد یک عمل حقوقی است که از توافق ارادهی دو یا چند نفر ناشی میشود. ثانیاً اثر عقد، ایجاد تعهد بر عهدهی یکی به نفع دیگری است. عقود را میتوان از جهات مختلفی تقسیمبندی نمود. مقنن در ماده 184 قانون مدنی، اقسام عقود...
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران