مالک یا متصرف حیوان مسئول خساراتی نیست که از ناحیه آن حیوان وارد میشود مگر اینکه در حفظ حیوان تقصیر کرده باشد لیکن در هر حال اگر حیوان به واسطه عمل کسی منشأ ضرر گردد فاعل آن عمل مسئول خسارات وارده خواهد بود.
مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستریتفسیر ماده 334 قانون مدنی:
1- به شرح مندرج در ماده 334 قانون مدنی، در صورتی که از ناحیه حیوان، خسارتی به فردی وارد شود، علیالاصول مالک یا متصرف حیوان، مسئول جبران خسارات وارده نخواهد بود مگر آنکه در نگهداری و حفاظت از حیوان، مرتکب تقصیر شده باشد فلذا بر اساس قاعده کلی اثبات تقصیر، بر عهده مدعی یا همان زیاندیده است و او میبایست این مورد را ثابت نماید.
2- مستند به بخش اخیر ماده 334 قانون مدنی در صورتی که حیوان به دلیل عمل فردی منشأ ضرر شده باشد، فاعل آن عمل مسئول خسارات وارده خواهد بود. در صورتی که مالک یا متصرف حیوان، در خصوص احتمال حمله حیوان، اطلاعی نداشته باشد و این عدم اطلاع وی ناشی از تقصیر نباشد، مسئول جبران خسارات وارده از سوی حیوان نخواهد بود.
3- مستنبط از ماده 523 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، در فرضی که فردی با کسب اجازه از کسی که حق اذن دارد، وارد منزل یا محلی شود که حیوان یا شیء در آنجا باشد و سپس از ناحیه آن حیوان یا شیء آسیبی به آن شخص وارد شود، اذندهنده در هر صورت اعم از آنکه حیوان یا شیء قبل از اجازه در آن محل بوده یا بعداً قرار گرفته، ضامن و مسئول جبران خسارت است.
در این خصوص سزاوار توجه است که در فرضی که شخصی حیوانی نظیر سگ نگهبان را در ملک خود نگهداری میکند و شخص دیگری بدون اذن وارد آن محل شود و حیوان به او آسیب برساند ضَمان منتفی است، اما در شرایطی که شخص با اذن مالک یا متصرف ملک، وارد شده باشد، ضمان ثابت است خواه متصرف حیوان، عالم به حمله بوده باشد خواه جاهل مگر آنکه مصدوم با رفتار خود موجب قطع سببیت شده باشد.
افزودن دیدگاه
دیدگاه کاربران