ماده ۱۲۷ قانون مجازات اسلامی

(اصلاحی 23-02-1399)- در صورتی‌ که در شرع، مجازات دیگری برای معاون تعیین نشده باشد، مجازات وی به شرح زیر است:

الف- در جرائمی که مجازات قانونی آنها سلب حیات یا حبس دائم است، حبس تعزیری درجه دو یا سه

ب- در سرقت حدی و قطع عمدی عضو، حبس تعزیری درجه پنج یا شش

پ- در جرائمی که مجازات قانونی آنها شلاق حدی است سی و یک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری درجه شش

ت- در جرائم موجب تعزیر یک تا دو درجه پایین‌تر از مجازات جرم ارتکابی

تبصره 1- در مورد بند (ت) این ماده مجازات معاون از نوع مجازات قانونی جرم ارتکابی است مگر در مورد مصادره اموال، انفصال دائم و انتشار حکم محکومیت که مجازات معاون به ترتیب جزای نقدی درجه چهار، شش و هفت است.

تبصره 2- در صورتی که به هر علت قصاص نفس یا عضو اجراء نشود، مجازات معاون بر اساس میزان تعزیر فاعل اصلی جرم، مطابق بند (ت) این ماده اعمال می‌شود.


تفسیر ماده 127 قانون مجازات اسلامی:

1- جهت تعیین مجازات معاون جرم می‌بایست به خود جرم توجه شود نه به مجازاتی که قاضی برای مباشر جرم تعیین می‌نماید.

2- در مجازات تعزیری، مجازات تعیین شده برای مباشر و معاون می‌بایست از یک نوع باشد و نمی‌توان برای مباشر و معاون، مجازاتی از انواع مختلف تعیین نمود مگر در فرض تبصره 1 ماده 127 قانون مجازات اسلامی. بطور مثال اگر مجازات جرمی حبس باشد، مجازات معاون نیز همان حبس تعیین می‌شود یک تا دو درجه پایین‌تر، نه جزای نقدی و ... .

3- تعیین مجازات برای معاونت در جرم معطوف به زمانی است که در شرع یا سایر قوانین برای معاون، مجازاتی تعیین نشده باشد. ممسک (فردی که شخصی را نگه می‌دارد تا فرد دیگری او را به قتل برساند با مجازات حبس ابد)، ردء (کسی که در جمع‌آوری اموال به محارب کمک می‌کند) و طلیع (کسی که مراقب کاروان‌ها بوده تا رسیدن آنها را به راهزنان اطلاع دهد با مجازات کور کردن دو چشم) در زمره افرادی هستند که در شرع برای آنها مجازاتی تعیین شده است و دادگاه مکلف است بر مبنای حکم شرع، برای آنها مجازات تعیین کند.

مطلب مرتبط: معاونت در جرم چیست؟ شرایط تحقق آن کدام است؟

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.