ماده ۲۶۸ قانون مجازات اسلامی

سرقت در صورتی که دارای تمام شرایط زیر باشد موجب حد است:

الف- شیء مسروق شرعاً مالیت داشته باشد.

ب- مال مسروق در حرز باشد.

پ- سارق هتک حرز کند.

ت- سارق مال را از حرز خارج کند.

ث- هتک حرز و سرقت مخفیانه باشد.

ج- سارق پدر یا جد پدری صاحب مال نباشد.

چ- ارزش مال مسروق در زمان اخراج از حرز، معادل چهار و نیم نخود طلای مسکوک باشد.

ح- مال مسروق از اموال دولتی یا عمومی، وقف عام و یا وقف بر جهات عامه نباشد.

خ- سرقت در زمان قحطی صورت نگیرد.

د- صاحب مال از سارق نزد مرجع قضایی شکایت کند.

ذ- صاحب مال قبل از اثبات سرقت سارق را نبخشد.

ر- مال مسروق قبل از اثبات سرقت تحت ید مالک قرار نگیرد.

ز- مال مسروق قبل از اثبات جرم به ملکیت سارق در نیاید.

ژ- مال مسروق از اموال سرقت شده یا مغصوب نباشد.


تفسیر ماده 268 قانون مجازات اسلامی:

1- واژه حرز در لغت بمعنای پناهگاه، جای امن و ... است و در اصطلاح حقوقی به مکان مناسبی که از نظر عرف، مال در آن از سرقت محفوظ می‌ماند، گفته می‌شود. 

2- محل متعارف برای نگهداری مال با محل متناسب برای حفاظت از سرقت، متفاوت است چراکه در بسیاری از موارد، محل متعارف برای نگهداری از مال، لزوماً محل متناسب برای جلوگیری از سرقت نیست بطور مثال یخچال، محل مناسبی برای نگهداری از مواد غذایی است نه نگهداری طلا.

3- جهت حدی محسوب گردیدن جرم سرقت، لازم است که سارق هم شخصاً هتک حرز نماید و هم مال را از حرز خارج نماید.

4- اگر سارق قبل از خارج نمودن مال از حرز دستگیر شود یا بنا به هر علتی خارج از اراده خویش، موفق به خارج نمودن مال نشود، بحث‌ سرقت حدی منتفی خواهد بود.

5- یکی از شرایط تحقق سرقت حدی، نبود رابطه پدر و فرزندی می‌باشد. نکته مهم آن است که عدم اجرای حد مانع از اجرای مجازات سرقت تعزیری این افراد نخواهد شد.

مطلب مرتبط: سرقت حدی چیست؟ نحوه اعمال مجازات آن چگونه است؟

افزودن دیدگاه

امتیاز شما :

دیدگاه کاربران

دیدگاهی ثبت نشده است.