• اشتراک گذاری |

فصل چهارم – در اجاره


ماده ۴۶۶

اجاره عقدی است که به موجب آن مستاجر مالک منافع عین مستاجره می‌شود، اجاره دهنده را موجر و اجاره کننده را مستاجر و مورد اجاره را عین مستاجره گویند.


تفسیر ماده 466 قانون مدنی:

1- با توجه به اینکه عقد اجاره عقدی معوض است، مستاجر نیز در برابر موجر متعهد به پرداخت مبلغی تحت عنوان مال الاجاره می باشد.

2- اجاره عقدی است لازم، تملیکی، معوض و رضایی.


ماده ۴۶۷

مورد اجاره ممکن است اشیا یا حیوان یا انسان باشد.




تماس با وکیل