ماده ۴۳ قانون مدنی

اگر حق انتفاع عبارت از سکونت در مسکنی باشد سُکنی یا حق سُکنی نامیده می‌شود و این حق ممکن است به طریق عُمری یا به طریق‌ رُقبی برقرار شود.

مهسا باقری | وکیل پایه یک دادگستری

تفسیر ماده 43 قانون مدنی:

1- قانونگذار در ماده 43 قانون مدنی به تعریف سکنی به عنوان یکی از اقسام حق انتقاع پرداخته است.

2- حق انتقاع به حقی اطلاق می‌گردد که بر حسب آن این امکان برای فرد وجود دارد که از عین مال متعلق به دیگری یا مالی که مالک خاص ندارد، استفاده نماید. (وفق ماده 40 قانون مدنی)

3- سکنی یا حق سکنی به عنوان یکی از اقسام حق انتقاع به معنای سکونت در مسکنی است که می‌تواند بصورت عمری (به مدت عمر مالک یا عمر منتفع یا عمر شخص ثالث) یا رقبی (مدت معین) تعیین شود.

4- چنان‌چه حق سکنی بصورت عمری یا رقبی تعیین شده باشد یک عقد لازم، لکن چنان‌چه بدون مدت تعیین شده باشد، یک عقد جایز خواهد بود.

مطلب مرتبط: نحوه طرح دعوای اثبات حق انتفاع